เหล้าถ้วยนั้นที่ดื่มในห้องส่วนตัวดูท่าจะไม่ใช่เหล้าธรรมดา เมื่อสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในร่างกาย ฉูซวงก็คิดว่าเธอคงเจอเข้ากับเหตุการณ์ที่เห็นในละคร… ถูกวางยา
เมื่อตอนที่มองเซิ่งถิงอยู่ในห้องนั่งเล่นเมื่อครู่ ความรู้สึก… ร้อนรุ่มที่ผุดขึ้นในใจ อยากเข้าใกล้เขา หลงใหลในไออุ่นและอ้อมกอดของเขา ตอนนั้นเธอก็รู้แล้วว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
เซิ่งถิงไม่รู้อะไรเลย
เรื่องน่าอับอายแบบนี้ ด้วยสติปัญญาอันน้อยนิดที่มีอยู่ตอนนี้ เธอคิดหาทางออกได้เพียงอย่างเดียว นั่นคืออยู่ให้ห่างจากเขาที่สุด หากเวลาผ่านไปนานกว่านี้ เธอไม่กล้ารับประกันจริง ๆ ว่าตัวเองจะทำอะไรลงไป
ท่ามกลางความคิดที่กระจัดกระจาย ภาพฝันแสนหวานเมื่อเนิ่นนานก่อนก็ผุดขึ้นมาในหัว เนื้อหาในฝันชวนวาบหวามเกินไป เธอใช้เวลาตั้งนานกว่าจะทำให้มันเลือนหายไปได้ พอจู่ ๆ นึกถึงขึ้นมาอีกครั้ง หัวใจก็กระตุกแรง
ตอนเขากลับออกมาหลังเปิดน้ำให้เรียบร้อย เนกไทตรงคอของชายหนุ่มก็หายไปแล้ว แขนเสื้อเชิ้ตถูกพับขึ้น เผยให้เห็นท่อนแขนแข็งแรงกำยำ
พอเดินเข้ามาแตะตัวฉูซวง เธอก็สะดุ้งแล้วหลบหนี
“ฉันไปเองได้”
เซิ่งถิงชะงักอยู่ข้าง ๆ แต่ไม่ได้บังคับ เพียงมองเธอลงจากเตียงอย่างเฉื่อยชา
เดินไปได้แค่สองก้าวก็เห็นเธอโซเซ แขนขาไร้เรี่ยวแรงจนควบคุมการทรงตัวไม่ได้ ชายหนุ่มทนดูต่อไม่ไหว จึงก้าวยาว ๆ เข้าไปอุ้มเธอเข้าห้องน้ำโดยไม่พูดอะไร
อ่างอาบน้ำขนาดใหญ่มีน้ำอยู่เกือบสามในสี่ พอหย่อนตัวลงไป ฉูซวงก็จับขอบอ่างไว้ “พอ…พอแล้ว คุณออกไปเถอะ”
“ให้ฉันช่วยไหม?”