“ของล้ำค่าที่ประเมินราคาไม่ได้ ฉันชอบมากเป็นพิเศษ”
ปฏิกิริยาของเขาดีกว่าที่ฉูซวงคิดไว้เสียอีก คนให้ของขวัญกลับมีความสุขยิ่งกว่าคนรับ
ฉูซวงเม้มปากยิ้มบาง ๆ “คุณชอบก็คุ้มแล้วค่ะ”
เซิ่งถิงสูดกลิ่นหอมสดชื่นสงบนิ่งจากกายเธอเบา ๆ ก่อนจุมพิตแก้มเนียน “ผมปลื้มจนทำตัวไม่ถูกเลย ควรตอบแทนคุณด้วยอะไรดี?”
ลมหายใจของชายหนุ่มไล้ผ่านลำคอจนรู้สึกจั๊กจี้ ฉูซวงหดคอเล็กน้อย “ไม่ต้องหรอกค่ะ ก่อนหน้านี้คุณให้ของขวัญฉันตั้งหลายอย่าง ถือว่าชิ้นนี้เป็นของตอบแทนก็แล้วกัน”
“ไม่ได้ครับ” เซิ่งถิงพูดชัดถ้อยชัดคำ สีหน้าจริงจังไม่น้อย “ของพวกนั้นซื้อด้วยเงินทั้งนั้น จะเทียบกับภาพที่คุณนายตั้งใจวาดทีละเส้นได้ยังไง ถ้าไม่ตอบแทน ผมคงรู้สึกไม่สบายใจ”
ริมฝีปากอุ่นร้อนแนบลงมา มือของชายหนุ่มที่วางอยู่ตรงเอวเริ่มเคลื่อนไหวไปทั่ว ฉูซวงถึงได้เข้าใจความนัยของเขา