ฉูซวงตัดสินใจกลับตี้ตูอย่างกะทันหัน โดยไม่ได้บอกใครสักคน
ระหว่างทาง เมื่อเครื่องบินบินผ่านเหนือนครหลูเฉิง ก็เจอพายุฝนฟ้าคะนอง เครื่องบินเผชิญกระแสอากาศปั่นป่วนจนสั่นสะเทือนอยู่พักหนึ่ง ผู้โดยสารต่างตกใจกันไม่น้อย ลูกเรือพยายามปลอบขวัญอย่างเต็มที่ บอกว่าเมื่อผ่านช่วงนี้ไปก็จะดีขึ้น
แต่พอใกล้ถึงตี้ตู สภาพอากาศกลับเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม เมฆหนาทึบ ฟ้าแลบฟ้าร้อง พายุฝนฟ้าคะนองรุนแรงทำให้เครื่องบินลงจอดไม่ได้เลย หลังจากวนอยู่เหนือท้องฟ้าตี้ตูพักหนึ่ง ลูกเรือก็ตัดสินใจนำเครื่องไปลงจอดที่เมืองหลินก่อน แล้วค่อยบินกลับเมื่ออากาศดีขึ้น
หลังผ่านเหตุการณ์ชวนอกสั่นขวัญแขวน ผู้โดยสารหลายคนต่างหวาดกลัว ฉูซวงเองก็ไม่ต่างกัน
เมื่อเผชิญหน้ากับอันตรายและความตายจริง ๆ จะบอกว่าไม่กลัวนั้นย่อมเป็นเรื่องโกหก เมื่อ 10 ปีก่อน พ่อแม่ของเธอก็เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเครื่องบินตก นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้สัมผัสคำว่าความตายอย่างชัดเจนถึงเพียงนี้
ความเจ็บปวดไม่ได้มีเพียงการสูญเสียคนในครอบครัว แต่ยังมีความรู้สึกผิดที่มีต่อคนข้างกายด้วย ในช่วงสิบกว่านาทีที่เครื่องบินสั่นไหว เธอหวนคิดถึงชีวิตทั้งชีวิต
เธอเสียใจที่ไม่ได้ใช้เวลากับครอบครัวให้มากกว่านี้ เสียใจที่ทะเลาะกับเซิ่งถิง หากวันนี้เธอประสบเหตุขึ้นมา เซิ่งถิงคงเสียใจมากแค่ไหน