เซิ่งถิงหรี่เปลือกตาลงเล็กน้อย ไม่คิดหลบเลี่ยง สายตาตรงไปตรงมาจนดูยั่วเย้าอยู่บ้าง แฝงความเกียจคร้านเฉื่อยเนือยไว้หลายส่วน จับจ้องเธอเช่นนั้นโดยไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
ยิ่งได้เห็นแววตาแบบนี้ของเขาในยามอยู่กันตามลำพัง ฉูซวงก็ยิ่งรู้สึกว่าได้ค่อย ๆ ทำความรู้จักเขาใหม่อีกครั้ง
คนเรามีได้หลายด้าน เขาเองก็ไม่ได้เอาแต่ทำหน้าขรึมเย็นชาหรือสุภาพอ่อนโยนอยู่เสมอ
สายตาเอื่อยเฉื่อยเช่นนี้ แฝงความดึงดูดรุกเร้าโดยไม่รู้ตัวเช่นนี้ ก็เป็นเขาเหมือนกัน
ฉูซวงเลิกคิ้ว จู่ ๆ ก็รู้สึกกลัวเขาน้อยลง เธอถามด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า “ผมก็เป่าเกือบแห้งแล้ว คุณยังเช็ดอะไรอยู่อีกเหรอ?”
มุมปากของชายหนุ่มในสายตาเธอยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ ขนตาหลุบลงอย่างเป็นธรรมชาติ คิ้วเข้มคมคาย เขาเหลือบมองใบหน้าขาวผ่องระเรื่อของฉูซวง “วันนี้คุณคอแข็งดีนะ”