ดุจหยกงามผ่องอำไพ

ตอนที่ 187 ขุนเขาเขียวราวหยก

7 นาที· 1.6K คำ

“นี่คือนักเรียนใหม่ที่เพิ่งย้ายมาเรียนห้องเรา ต่อไปพวกเธอต้องช่วยดูแลเพื่อนใหม่ให้ดีนะ”

บนแท่นบรรยาย หญิงสาวยืนตัวตรงอย่างสง่างาม รูปหน้าหมดจดราวหยกอุ่น แสงแดดยามเช้าส่องเข้ามา เส้นผมละเอียดพลิ้วไหวเบา ๆ อยู่กลางอากาศพร้อมประกายระยิบระยับ ดวงตากระจ่างสดใส

“สวัสดีทุกคน ฉันชื่อเฉาอวี่ มาจากอำเภออันผิง ต่อจากนี้อีกปีครึ่ง ฉันจะได้เรียนร่วมกับทุกคนและเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย ยินดีที่ได้รู้จักนะ”

พวกนักเรียนต่างชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นเฉาอวี่

เพื่อนใหม่คนนี้หน้าตาสวยประณีตเกินไปแล้ว

“ดี งั้นหาโต๊ะนั่งได้เลย”

ครูประจำชั้นกวาดตามองไปรอบ ๆ ก่อนกล่าวว่า “นั่งตรงนั้นแล้วกัน”

เมื่อมองไปตามทิศทางที่เขาชี้ แววตาของเฉาอวี่ก็ชะงักเล็กน้อย

ริมหน้าต่างสว่างสะอาด ในแสงยามเช้า ชายหนุ่มมีสีหน้าผ่อนคลาย ดวงตาฉายแววประหลาดใจ

เป็นคนเมื่อคืนนี้นี่เอง

พวกเขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันจริง ๆ ด้วย

“ฉูเว่ย ฝากช่วยดูแลเพื่อนใหม่หน่อยนะ”

ชายหนุ่มนั่งหลังตรง พอได้ยินก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

เฉาอวี่เดินลงจากแท่นบรรยายตรงไปยังริมหน้าต่าง พยักหน้าให้ฉูเว่ยเบา ๆ “ขอรบกวนด้วยนะ”

ทันทีที่เธอนั่งลง ครูภาษาอังกฤษก็เดินเข้ามาเริ่มสอน

พอเสียงกริ่งหมดคาบดังขึ้น เธอยังคงก้มหน้าจัดสมุดจดอยู่ ชายหนุ่มข้างกายลุกขึ้นยืน

“ขอทางหน่อยได้ไหม?”

เฉาอวี่รีบลุกขึ้น “ได้เลย”

ฉูเว่ยมองเธอแวบหนึ่งอย่างไม่แสดงออก ก่อนจะไปยืนคุยกับเพื่อนผู้ชายสองสามคนที่ทางเดินหน้าห้อง

“เพื่อนใหม่หน้าตาดีมาก สวยไม่แพ้ดาวประจำห้องเราเลย”

เพื่อนชายเหลือบมองฉูเว่ยอย่างมีนัย “จริงไหมล่ะ ฉู?”

อีกฝ่ายเพียงปรายตามองเขาแล้วหัวเราะหึ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป