【หากมีโอกาสให้คนรักที่จากไปฟื้นคืนชีพ โดยแลกกับการที่เขาจะไปรักคนอื่น คุณยังยินดีช่วยเขาหรือไม่?】
ช่วงนี้กระทู้ดังกล่าวได้รับความสนใจบนโลกออนไลน์อย่างมาก
แสงเย็นจากหน้าจอส่องกระทบใบหน้าขาวผ่องของหญิงสาว เฉาอวี่ใช้นิ้วลูบไล้รูปถ่ายคู่ที่ซ่อนไว้ในช่องกระเป๋าสตางค์
ในรูป หนุ่มสาวยิ้มแย้มจนหางตาโค้ง ความสุขอบอวลราวกับกำลังจะล้นออกมาจากภาพ
สิบปีแล้ว
นับจากฉูเว่ยจากไปก็ครบสิบปี
ช่วงเวลาที่พวกเขาแยกจากกันยาวนานกว่าตอนที่ได้อยู่ด้วยกันมากแล้ว
เฉาอวี่ยิ้มเยาะตัวเอง สิบปีผ่านไปราวกับฝันยาวนาน กาลเวลาไม่ได้ทำให้ความเจ็บปวดจางหาย มีแต่ทำให้ใบหน้าของคนรักเลือนรางในความทรงจำ
ทว่าทุกครั้งที่สะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก ความเจ็บกลับยิ่งฝังลึกถึงกระดูก
ช่วงนี้เธอกลับมานอนไม่หลับอีกแล้ว แถมยังเริ่มปวดหัว ทั้งที่เพิ่งอายุสามสิบต้น ๆ แต่กลับรู้สึกว่าร่างกายหนักอึ้งขึ้นทุกวัน
ฟื้นคืนชีพคนรักหรือ?
หากมีโอกาสเช่นนั้นจริง เธอคงตอบตกลงโดยไม่ลังเล
เขาจะรักหรือไม่รักแล้วสำคัญอย่างไรกัน?
ขอเพียงคนรักของเธอมีชีวิตราบรื่นและปลอดภัยก็พอ
ขอเพียงพวกเขาได้อยู่ในห้วงเวลาเดียวกัน ต่อให้เขาไปรักคนอื่นก็ไม่เป็นไร…
*
“ขอทีมแพทย์ฉุกเฉินด่วน ขอทีมแพทย์ฉุกเฉินด่วน!”
เสียงผู้ชายเร่งร้อนและอึกทึกดังมาจากวิทยุตามตัว
“มีหญิงตั้งครรภ์ติดอยู่ในพื้นที่ประสบภัย ใกล้คลอดแล้ว มีสูตินรีแพทย์อยู่ไหม?”
อำเภออวี๋เกิดอุทกภัยร้ายแรงที่สุดในรอบหลายสิบปี สิบวันก่อน เฉาอวี่ติดตามทีมแพทย์ประจำมณฑลเข้าประจำการในพื้นที่ประสบภัยเพื่อปฏิบัติงาน
ขณะที่ทุกคนคิดว่าสถานการณ์กำลังค่อย ๆ คลี่คลาย กลับมีข่าวเข้ามากลางดึกว่าพื้นที่เมืองสำคัญที่มีประชากรหนาแน่นแห่งหนึ่งใกล้เคียงเกิดดินถล่มครั้งใหญ่
มีผู้บาดเจ็บมากเกินไป ทีมแพทย์แทบไม่ได้หยุดพักทั้งกลางวันกลางคืน
สูตินรีแพทย์หลายคนกำลังยุ่งจนปลีกตัวไม่ได้ อีกทั้งหญิงตั้งครรภ์ก็เดินทางมาที่สถานีอนามัยไม่ได้ จำเป็นต้องมีบุคลากรทางการแพทย์ที่ทำคลอดเป็นไปถึงบ้านของเธอ
เฉาอวี่รีบสวมเสื้อกันฝน “ฉันไปเองค่ะ ฉันทำคลอดเป็น”
หัวหน้าทีมเหลือบมองท้องฟ้ามืดครึ้มด้านนอกแล้วลังเล