กลับมาถึงห้องของตัวเอง ซูจือหันหลังพิงบานประตู มือกดลงบนอก ตรงนั้นยังเต้นไม่เป็นจังหวะ
เขาพูดว่าคู่หมั้น...
เธอส่ายหน้า เดินไปที่ขอบเตียง แล้วมุดตัวลงไปในผ้าห่ม
แก้มยังร้อนผ่าว แต่ที่มุมปากกลับเผลอยกยิ้มขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้
มีเสียงเล็กๆ ในใจพูดขึ้นว่า: ซูจือ เธอดูเหมือน...จะไม่ไหวจริงๆ แล้วนะ
แล้วก็...เหมือนจะไม่ได้รู้สึกขัดขืนกับคำว่า "ไม่ไหว" นี้เท่าไหร่ด้วย
กลางคืนลึก ผู้คนเงียบสงัด
แต่ในห้องประชุมอีกฟากของมหาสมุทร กลับยังครึกครื้น
"พระเจ้า พวกนายได้ยินไหม ประธานกู้ยอมรับแล้ว!"
"คู่หมั้น! ต้องเป็นคู่หมั้น แน่นอน!"
"เสียงน่ารักมาก ยังอ้อนประธานกู้อยู่เลย!"
"น้ำเสียงของประธานกู้...ฉันรู้จักเขามาสิบปี เพิ่งเคยได้ยินเขาพูดแบบนี้ครั้งแรก!"
"ไม่แปลกใจเลยที่ช่วงนี้เขาอารมณ์ดี ประชุมก็ไม่ค่อยด่าใครแล้ว..."
"เร็วๆ จดไว้ นี่มันข่าวใหญ่เลยนะ! แต่ก่อนที่ประธานกู้จะพูดออกมา ใครก็ห้ามแพร่หลายออกไป!".
"เข้าใจๆ! รู้กันไว้แค่ในกลุ่ม!"
เหล่าผู้บริหารการเงินระดับสูงผู้ทรงอำนาจหลายคน กลับตื่นเต้นเหมือนค้นพบทวีปใหม่ พากันกระซิบกระซาบอย่างคึกคัก ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความสุขจากการได้แชร์ข่าวซุบซิบระดับท็อป
และความลับที่ว่า "กู้เหยียนเครื่องจักรทำงานมีคู่หมั้น แล้วยังทะนุถนอมมาก" ก็กลายเป็น "ข่าววงใน" ที่น่าตื่นเต้นที่สุดในวงแคบๆ นี้