ทั้งสามคนลงจากรถ คนขับช่วยยกกระเป๋าเดินทางลงมา หลานม่านเหวินกำชับคนขับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาสองสามประโยคเกี่ยวกับการจัดการในภายหลัง จากนั้นก็พาซูจือและฟางจือจื่อตรงเข้าไปในล็อบบี้ แล้วขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นบน
"ติ้ง" เสียงหนึ่งดังขึ้น ลิฟต์จอดที่ชั้นของแผนกผู้จัดการส่วนตัวของศิลปิน ประตูโลหะค่อยๆ เลื่อนเปิดออกไปทั้งสองด้าน
ซูจือ, หลานม่านเหวิน และฟางจือจื่อ เพิ่งก้าวออกจากลิฟต์ ก็พบกับฟางอวี่ถงที่เดินออกจากลิฟต์อีกตัวที่อยู่ติดกันพอดี
วันนี้เธอสวมชุดเดรสสีเขียวอ่อนยาวถึงเข่า ทรงสุภาพอ่อนหวาน แต่งหน้าเบาบางแต่ประณีต ผมยาวสยายประบ่า มือถือกระเป๋าถือหรูหราที่ดูราคาไม่ใช่น้อย
ภาพรวมของเธอดูอ่อนโยนและเรียบร้อย เป็นแบบที่ใครเห็นก็อยากให้การปกป้องเป็นอย่างมาก
ข้างกายเธอมีผู้จัดการส่วนตัวของเธอ และสาวน้อยสองคนที่ดูเหมือนผู้ช่วย ซึ่งหิ้วถุงใหญ่ถุงเล็กเต็มมือ
เจอกันบนเส้นทางแคบๆ อากาศดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะหนึ่ง
ฟางอวี่ถงไม่คิดว่าจะเจอซูจือที่นี่เช่นกัน ฝีเท้าของเธอชะงักไปเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น
แต่เพียงชั่วพริบตาเดียว ใบหน้าของเธอก็ฉายรอยยิ้มบางๆ ที่ไม่มีที่ติในทันที เธอเอ่ยทักทายก่อน น้ำเสียงนุ่มนวลละมุน:
"จื่อจื่อ พี่หลาน สวัสดีตอนเช้าค่ะ บังเอิญจังเลยนะคะ"
สายตาของเธอ จ้องไปที่ใบหน้าของซูจืออย่างแม่นยำ
หลานม่านเหวินพยักหน้าสุภาพเล็กน้อย: "เช้า"
ฟางจือจื่อรีบทักทายตาม: "อรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่อวี่ถง"
ซูจือไม่มีสีหน้าที่แสดงอารมณ์อะไรเป็นพิเศษ แค่พยักหน้าเรียบๆ เป็นการตอบรับ น้ำเสียงสงบ: "เช้า"