หลานม่านเหวินใช้น้ำเสียงไม่เปลี่ยน
“จะแย่งหรือไม่แย่ง แค่เล่นบทให้ดีก็ไม่มีใครพูดอะไร ผู้กำกับเฟยกล้าใช้นายก็แปลว่าเล่นได้”
เธอหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วเสริมอีกประโยคหนึ่ง:
“อีกอย่าง พรุ่งนี้บ่ายเซ็นสัญญาเสร็จ ตอนกลางคืนทีมงานจัดงานเลี้ยงไว้ ผู้กำกับเฟย โปรดิวเซอร์ นักเขียนบท และนักแสดงนำมากันครบ เรากินข้าวด้วยกัน ทำความรู้จักกันไว้ก่อน”
ซูจือพยักหน้า “ได้ ฉันรู้แล้ว”
หลานม่านเหวินพูดจบ ก็วางสายอย่างไม่เสียเวลา
ซูจือถือโทรศัพท์มือถือ ค้นข้อมูลของฉวี่เซวียนดู
ผู้หญิงในรูปหน้าตางดงามประณีต ดวงตาคม กริยาท่าทางออกแนวเย็นชา ระหว่างคิ้วแฝงความห่างเหิน ประวัติการทำงานก็สวยจริง ผลงานหลายเรื่องในต่างประเทศคะแนนรีวิวก็ไม่ต่ำ
เธอดูอยู่ครู่หนึ่ง วางโทรศัพท์ลง เงยหน้ามองกู้เหยียนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
กู้เหยียนวางตะเกียบลงแล้ว กำลังมองเธออยู่
“ตกลงได้แล้ว?” เขาถาม
“อื้ม”
ซูจือพยักหน้า “นางเอกอันดับหนึ่ง พรุ่งนี้บ่ายไปเซ็นสัญญา”
เธอก้มลงคีบเนื้อวัวชิ้นหนึ่ง ลวกในหม้อสองที แล้วจึงพูดต่อ
“แต่คนที่ได้นางเอกอันดับหนึ่งเดิมคือฉวี่เซวียน ผู้กำกับเฟยสั่งเปลี่ยนฉันขึ้นมาเองน่ะ”
กู้เหยียนยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม อาการท่าทางไม่เปลี่ยน แค่เอ่ย "อื้ม" เบา ๆ หนึ่งเสียง
ซูจือได้กลิ่นบางอย่างผิดปกติ เอียงคอเล็กน้อยมองเขา “นายรู้จักฉวี่เซวียนเหรอ?”