เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนที่ซูจือตื่นขึ้นมา กู้เหยียนไม่ได้อยู่บนเตียงแล้ว
เธอพลิกตัว ได้ยินเสียงเล็ก ๆ ดังมาจากทางครัว จึงใช้แขนยันตัวลุกขึ้นนั่ง ขยี้ตา
กู้เหยียนได้ยินเสียงจึงหันมามองเธอ: "ตื่นแล้วเหรอ?"
ซูจือตอบ "อืม" เสียงยังแหบพร่าเพราะเพิ่งตื่นนอน: "กี่โมงแล้ว?"
"เกือบสิบเอ็ดโมงแล้ว"
!!!
ซูจือเผลอจะลุกจากเตียงแทบจะทันทีที่ขาแตะพื้น ก่อนนึกขึ้นได้ว่าผู้กำกับเฟยปรับเวลาให้เธอครึ่งวันเมื่อคืนนี้
เธอเอามือตีหัวตัวเองหนึ่งที ในหัวคิดว่าตัวเองเล่นหนังจนสมองเบลอไปจริง ๆ
เธอทิ้งตัวลงบนหมอนอีกครั้ง อาละวาดอยู่ไม่กี่นาที กว่าจะค่อย ๆ ลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า
พอเธอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จเดินออกมา อาหารกลางวันวางเรียงอยู่บนโต๊ะแล้ว
ซูจือนั่งลง หยิบตะเกียบขึ้นมาคีบซี่โครงหมูชิ้นหนึ่งส่งเข้าปาก เคี้ยวไปสองสามที แล้วหรี่ตาลงอย่างพอใจ:
"อร่อย~"
กู้เหยียนนั่งลงตรงข้ามเธอ ไม่แตะตะเกียบ แค่มองเธอกิน
สักพักเขาก็เอ่ยขึ้น ทอดสายตามองไปที่ใบหน้าเธอ: "ที่รักของฉันผอมไปเยอะเลย"
ซูจือยนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้ม ก้มหัวคีบซี่โครงหมูมาอีกชิ้น: "งั้นวันนี้ฉันกินเยอะ ๆ ชดเชยกลับมา"
กู้เหยียนโค้งมุมปาก ยกตะเกียบตักอาหารใส่ชามเธอเพิ่ม: "อืม กินให้หมดนะ ไม่งั้นครั้งหน้าเราสัมผัสเนื้อตัวแล้วความรู้สึกมันจะไม่เหมือนเดิม"
ซูจือหูร้อนขึ้นมา ถลึงตาใส่เขา: "ใครสนความรู้สึกของนายกัน"