ในห้องนอนใหญ่ ซูจือนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง ถุงของกินเล่นข้างตัวหมดเกลี้ยงแล้ว
เธอมองความว่างเปล่าต่อหน้าไปเล็กน้อย แล้วก็พุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน ซบหน้าลงไปในหมอนลึก ๆ ส่งเสียงฮึมฮัมอู้อี้ ขาเรียวเล็กก็ยังดื้อดึงเตะผ้าห่มไปทีหนึ่ง
ช่างเถอะ จะจูบก็จูบไปเถอะ ยังไง... เธอก็เหมือนจะไม่ได้เสียเปรียบอะไร
ข้างหมอน โทรศัพท์มือถือสั่นครือ ๆ ซูจือค่อย ๆ ยืดมือไปหยิบมาอย่างช้า ๆ
พอจอสว่างขึ้น ข้อความในวีแชทก็ถล่มเข้ามาไม่ยั้ง
ฟางหร่านส่งเครื่องหมายตกใจและสติกเกอร์มาชุดใหญ่จนแทบจะล้นจอ แถมยังมีข้อความอีก
นอนเก่งที่สุดในรัศมีร้อยลี้:
“โว้ยโว้ยโว้ย! นอนยังไงแล้ว นอนยังไงแล้ว เอาเถอะ แกต้องยังไม่นอนแน่!”
“ห้องน้ำ!!!!!!!!!! กู้เหยียนเก่งมาก!!!”
“ฉันรู้อยู่แล้ว! ฉันรู้ว่ามันต้องมีวันนี้! ทนไม่ไหวแล้วใช่ไหม?!”
“[ภาพแคปหน้าจอเทรนด์ฮอตเวยปั๋ว]#กู้เหยียนซูจือห้องน้ำ# ระเบิดแล้ว! ข้างล่างนี่กำลังส่องริมฝีปากกับคอแกตอนออกมากันใหญ่! เพื่อนเอ๋ย สถานการณ์ดุเดือดเลือดพล่านมาก!”
ซูจือยกมือขึ้นลูบคอตัวเองโดยไม่รู้ตัว แล้วก็แตะริมฝีปากด้วย ผ่านมานานขนาดนั้นแล้ว ยังเห็นชัดอีกเหรอ?
นอนเก่งที่สุดในรัศมีร้อยลี้:
“เร็ว! รายละเอียด! ฉันต้องรู้ทุกรายละเอียดในห้องน้ำ!”
“นี่คือคำถามที่ฉันให้ทั้งบริษัทร่วมแรงกดโหวตขึ้นมา! เดี๋ยวนะ พวกแกยังได้รับการยกเว้นคำตอบอีก! โมโหชะมัด!(สติกเกอร์คว้าผม.gif)”
“รีบสารภาพมาให้หมดเลย เขาลงมือยังไงกันแน่? แกขี้ขลาดสุด ๆ ไปเลยใช่ไหม?”
ซูจือมองคำว่า “ทั้งบริษัทร่วมแรงกดโหวต” แล้วมุมปากก็กระตุก