ตั้งแต่ครั้งก่อนที่เปิดเผยตัวตนในไลฟ์สด เรื่องที่ซูจือคือ "อาฉือ" ก็แพร่สะพัดไปทั่วบริษัท ไม่มีใครไม่ช็อกกันทั้งนั้น
ใครจะไปคิดว่าไอดอลผู้ลึกลับ เงียบ ๆ หายากขนาดต้องต่อคิวขอผลงานอย่างอาฉือในวงการ จะเป็นซูจือ ศิลปินที่ทำตัวเนือย ๆ ปล่อยวางในรายการจับคู่ของบริษัทตัวเอง?
ซูจือก้าวเข้าสู่ล็อบบี้บริษัท พนักงานที่เดินสวนไปมาล้วนชะลอฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัว สายตาพุ่งไปที่เธอ แล้วกระซิบกระซาบกันเสียงเบา
"มาแล้ว มาแล้ว ซูจือมาแล้ว!"
"ตายแล้ว คนจริงยิ่งมีออร่ากว่าในกล้องอีก ตอนก่อนฉันไม่เคยสังเกตเลยนะเนี่ย"
"กลั้นเก่งจริง ๆ ใครจะไปคิดว่าคนที่ออกรายการอยู่หน้ากล้องทุกวัน จะเป็นปรมาจารย์วาดรูปที่ทั้งเน็ตแย่งกันจองผลงานได้"
ซูจือรู้อยู่แล้วว่าการเปิดเผยตัวครั้งนี้ต้องเป็นแบบนี้ ใบหน้าเธอไร้อารมณ์พิเศษใด ๆ แค่พยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงทักทายไปตลอดทาง เท้าไม่หยุด เดินตรงไปที่ห้องประชุม
ซูจือผลักประตูห้องประชุมเข้ามา เห็นหลานม่านเหวินกอดแท็บเล็ต คิ้วขมวดแน่น นิ้วมือปัดไปมาบนหน้าจออย่างรวดเร็ว
ได้ยินเสียง ก็ไม่แม้แต่จะเงยหน้า พูดขึ้นว่า "นั่งสิ รินน้ำเอง"
ซูจือดึงเก้าอี้มานั่งตรงข้ามเธออย่างว่าง่าย หยิบน้ำเปล่าบนโต๊ะขึ้นมาบิดฝาเปิดดื่มอึกหนึ่ง ใช้มือเท้าคาง แสดงท่าทางน่ารักเรียบร้อย
"พี่เหวิน เรียกหนูรีบ ๆ ร้อน ๆ แบบนี้ มีเรื่องใหญ่จะสั่งเสียอะไรอีกเหรอคะ"
หลานม่านเหวินเงยหน้าขึ้นในที่สุด ผลักแท็บเล็ตไปตรงหน้าเธอ "ดูเอง"
บนหน้าจอเต็มไปด้วยกราฟข้อมูลและรายงานวิเคราะห์กระแสสังคม ที่ด้านบนสุดมีหัวข้อตัวหนาหลายหัวข้อสะดุดตาอย่างยิ่ง: