ซูเหยียนฮวนรีบตักเนื้อสไลด์ใส่ชามให้แต่ละคนอย่างคล่องแคล่ว:
"กินเลย! กฎระเบียบมันตายตัว แต่คนเรายืดหยุ่นได้ แล้วอีกอย่าง พวกคุณตื่นแต่เช้ามาบุกบ้านฉัน ฉันยังไม่โกรธเลย แค่กินหม้อไฟสักมื้อจะมีอะไร?"
พนักงานก้มมองเนื้อสไลด์มันวาวในชาม กลืนน้ำลาย และในที่สุดก็ยอมแพ้ต่อความอยากอาหาร
ซูเหยียนฮวนยิ้มอย่างพึงพอใจ: "แบบนี้สิ! จะลำบากใครก็ได้ แต่ห้ามลำบากท้องของตัวเองเด็ดขาด"
สามคนกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
กินไปได้ครึ่งทาง พนักงานก็นึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องสำคัญ รีบทำตามขั้นตอน:
"เอ่อ...คุณซูคะ เกี่ยวกับที่รายการจะกลับมาออกอากาศอีกครั้ง คุณมีอะไรอยากจะพูดกับผู้ชมไหมคะ?"
ซูเหยียนฮวนคิดเล็กน้อย คีบกระเพาะวัวชิ้นหนึ่ง จุ่มลงในน้ำแดงสามครั้ง ชุบน้ำจิ้ม แล้วยัดเข้าเต็มปาก
จากนั้นก็หรี่ตาลงอย่างพอใจ ชูนิ้วโป้งให้กล้อง:
"ทุกคน! ฟังฉันนะ เช้ากินหม้อไฟต่างหาก ถึงจะเป็นความหมายสูงสุดของชีวิต!"
พนักงาน: "..."
นี่มันถูกต้องเหรอ?
ซูเหยียนฮวนก็ร้องขึ้นมา: "เฮ้ๆๆ ชิ้นนั้นของเธอจะแก่เกินไปแล้วนะ!"
พนักงานงงไปชั่วขณะ: "หะ?" ก้มลงมอง รีบคีบออกมายัดเข้าปาก
ช่างมันเถอะ กินก่อนดีกว่า
[??? ฉันยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลยนะ ให้ฉันดูอะไรแบบนี้ ฉันจะแจ้งความ!]
[ไม่เอาน่า ฮวนฮวนเธอตกลงมาอัดรายการหรือมาทำคลิปกินอาหารเนี่ย]
[แล้วที่อยู่ข้างๆ กู้เหยียนกับซูจือกำลังกินข้าวเช้าแบบอบอุ่น เสิ่นอี้หวยกับหานจิ้งเสวี่ยกำลังอินเทอร์แอคท์หวานๆ ส่วนซูเหยียนฮวนกำลัง...กินกระเพาะวัว?]