แต่ใครจะไปรู้ทันซูจือล่ะ เธอมองปราดเดียวก็รู้ทันทีว่ารอยยิ้มนั่นไม่ถึงตาด้วยซ้ำ หลังตั้งตรงราวกับยืนเข้าแถวฝึกทหาร
ฮั่วอวี่จั๋วยืนอยู่ข้างๆ ยังคงท่าทางขี้เกียจเช่นเคย แต่เมื่อผู้หลักผู้ใหญ่คนหนึ่งยกมือจะตบแขนฟางหร่าน เขาก็เกร็งแขนขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีจนแทบมองไม่เห็น ฟางหร่านก็โอนเอนเข้าหาเขาอย่างเป็นธรรมชาติ หลบ 'กรงเล็บปีศาจ' ได้อย่างฉิวเฉียด
มุมปากซูจือกระตุกเล็กน้อย
เอาล่ะ สองคนนี้เล่นบทได้เนียนดีนัก ถึงคราวคับขันก็ยังรู้จักสามัคคีรับมือคนนอก ความเข้าอกเข้าใจกันขนาดนี้ ไม่รู้ก็คงคิดว่ามีอะไรกันจริงๆ
ฟางหร่านเหมือนมีกระแสจิต สบช่องก็รีบชำเลืองมองมาทางเธอ ทำสีหน้าพูดเกินจริงเป็นคำว่า 'ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! ฉันทนไม่ไหวแล้ว!'
ฮั่วอวี่จั๋วสัมผัสได้ รีบก้มลงกระซิบอะไรบางอย่างที่ข้างหูเธอทันที
ฟางหร่านเปลี่ยนสีหน้าทันควัน กลับไปฉาบรอยยิ้มสมบูรณ์แบบไว้ดังเดิม แล้วยังยกมือทุบแขนฮั่วอวี่จั๋วเบาๆ
ท่าทางเล็กๆ น้อยๆ แววตานั้น ช่างเป็น 'ภรรยาใหม่เอาใจสามี' เสียจริงๆ ผู้หลักผู้เมืองฝั่งตรงข้ามถูกเอาอกเอาใจจนหัวเราะออกมา
ซูจือแทบจะปล่อย 'ฮ่า' ออกมา ต้องรีบหยิบน้ำทับทิมข้างมือขึ้นมาดื่มอึกใหญ่
เอาล่ะ สองคนนี้มาถ่ายซีรีส์วายร้ายกันตรงนี้เลยหรือไง ค่าแสดงจ่ายด้วยนะขอรับ
เสียงเพลงวอลทซ์ค่อยๆ ดังขึ้น แสงไฟถูกปรับให้มืดลง เหลือเพียงลำแสงนุ่มๆ หลายลำสาดลงกลางฟลอร์เต้นรำที่เตรียมไว้ ผู้คนเริ่มขยับตัวตามจังหวะเพลงกันแล้ว