เจ้าหน้าที่กลั้นหัวเราะ พยักหน้าอย่างเต็มที่:
"...คุณเข้าใจได้ลึกซึ้งมาก งั้น ขอให้ภารกิจราบรื่น ราตรีสวัสดิ์ คุณเจียง"
พูดจบก็รีบถอยออกไปทันที กลัวว่าจะหัวเราะออกมาเสียก่อน
[ฮ่าๆๆๆๆ โยวเป่าแกจะหัวเราะให้ฉันตายแล้วรับมรดกหนี้สินไปแทนหรือไง!]
[เจ้าหน้าที่: ฉันอยากหัวเราะแต่ต้องข่มไว้ ฉันยากลำบากจริง ๆ]
[ดูจนจบ คำสั่งนี้...มีอะไรแฝงอยู่นะ ฉันสงสัยว่าผู้วางแผนเป็นแฟนคลับคู่จิ้นกู้ซูตัวยง (หัวหมา)]
[งั้นพรุ่งนี้หนุ่ม ๆ ทั้งหลายจะเริ่ม "คิดไม่ซื่อ" กันแล้วสินะ? รอคอยเลย!]
[เมื่อไหร่จะถึงพรุ่งนี้? ยังไม่ถึงอีกหรือ?]
วันถัดมา
ซูจือปลุกตัวเองด้วยความเชื่อมั่นอันแข็งแกร่งว่า "ฉันเป็นคนมืออาชีพ" หลังจากนาฬิกาปลุกดังไปห้านาทีเต็ม จึงดึงตัวออกจากที่นอนนุ่ม ๆ ได้สำเร็จ
เธอแบกผมที่หลับจนชี้ช่อฟ้า หาวเอ้อดใหญ่ แล้วเดินกึ่งหลับกึ่งตื่นเข้าไปในห้องน้ำ
อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เธอเปลี่ยนเป็นเสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้นยีนส์ที่เหมาะกับกิจกรรมริมทะเล สูดหายใจลึก ๆ แล้วดึงประตูออก
ในห้องนั่งเล่นเล็ก ๆ กู้เหยียนอยู่ที่นั่นแล้ว
เขาสวมเสื้อเชิ้ตผ้าฝ้ายลินินสีขาวเรียบง่าย แขนเสื้อพับขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นแขนท่อนล่างที่มีเส้นกล้ามเนื้อชัดเจน ช่วงล่างเป็นกางเกงขายาวสีดำสไตล์ลำลอง
กำลังยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัวแบบเปิด ไม่เร่งรีบ...ทอดไข่?
ในกระทะแบน ไข่ดาวสองฟองกำลังส่งเสียงฉ่า ๆ ขอบกรอบเหลืองทอง มองแล้วทำให้อยากอาหารทันที
เครื่องปิ้งขนมปังข้าง ๆ ดัง "ติ้ง" แล้วดีดขนมปังปิ้งสองแผ่นที่อบจนเหลืองกรอบออกมา