อู๋ฉีเหว่ยที่นั่งอยู่แถวหน้าได้ยินทุกคำอย่างชัดเจน ใช้ริมฝีปากเม้มแน่น จับพวงมาลัยแน่น สายตาจดจ่ออยู่กับถนนข้างหน้า
บทสนทนาระหว่างเจ้านายกับเจ้านายหญิงน่าสนใจยิ่งกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก
วันนี้ได้มาทำงานที่ห่วยแตกนี้ คุ้มค่าจริงๆ
รถค่อยๆ จอดลงหน้าวิลล่า
ซูจือปลดเข็มขัดนิรภัย กำลังจะเปิดประตูรถ แล้วก็หันกลับมามองเขาอีกครั้ง: "เปลี่ยนเสื้อเชิ้ตสักหน่อยเถอะ"
พูดจบเธอก็ผลักประตูรถลงไป เดินตรงเข้าไปโดยไม่หันกลับมามอง
ตอนที่ซูจือผลักประตูเข้าไป กลิ่นไอหม้อไฟโชยมาพร้อมกับความเผ็ดหอมของน้ำมันเนื้อ วูบหนึ่งเกือบทำให้เธอหอมจนลอยได้ที่โถงทางเข้า
เธอแอบกราบไหว้ก้นหม้อนี้ในใจ กู้เหยียนไม่ได้กิน ช่างน่าเสียดายจริงๆ
ซูเหยียนฮวนนั่งอยู่บนรถเข็น กำลังใช้ตะเกียบคีบกระเพาะวัวชิ้นหนึ่งลวกลงในหม้อ พอเห็นเธอเข้ามา ดวงตาเป็นประกาย รีบโบกมือทันที:
"พี่จื่อจื่อ! เร็วๆ เข้ามาเลย! รอพี่กับคุณกู้อยู่พอดี!"
ซูจือเปลี่ยนรองเท้า วิ่งไปล้างมือ แล้วนั่งลงข้างๆ ซูเหยียนฮวน สูดหายใจลึกๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคลิบเคลิ้ม:
"หม้อไฟ ฉันมาแล้ว~"
เธอมองดูซุปแดงที่เดือดพล่านในหม้อ แล้วเสริมอีกหนึ่งประโยค: "ได้กลิ่นนี้ก็รู้แล้ว คืนนี้แผนลดความอ้วนล้มเหลวโดยสิ้นเชิง"
???
ซูเหยียนฮวนตะเกียบหยุดกลางอากาศ ใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง: "พี่ไปวางแผนนี้ไว้ตอนไหน ทำไมหนูไม่รู้เรื่องเลย?"
ซูจือสีหน้าไม่เปลี่ยน: "จริงๆ แล้วมีมาตลอด แค่ดำเนินการอยู่ในใจเท่านั้นเอง"