ซูจือเลิกคิ้ว "หืม?"
"มีคนเดินออกไปหลายคน เป็นคนที่เคยพูดจาเข้าท่ากันทั้งนั้น"
เสียงของหลานม่านเหวินเบาลง ร่างโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย:
"และไม่ใช่การย้ายตำแหน่งหรือลาออกปกติ แต่ถูกเชิญออกไปอย่างกระทันหัน ไม่มีการส่งงานส่งมอบ ตอนนี้ตำแหน่งว่างไปหลายที่ คนข้างล่างพากันหวาดระแวงไปหมด"
เธอเว้นจังหวะ สังเกตปฏิกิริยาของซูจือ แล้วพูดต่อ:
"อีกอย่าง ฉันได้ยินมาว่า แผนกตรวจสอบภายในและแผนกกำกับดูแลช่วงนี้ขยันกันใหญ่ ไปงัดเอาบัญชีเก่าๆ ขึ้นมาเช็คหลายเรื่อง"
"ดูท่าทางแบบนี้... บริษัทกำลังจะกวาดล้างครั้งใหญ่ เล่นจริงจังแน่ๆ"
หลานม่านเหวินเอ่ยเชิงโหม่ง "คราวที่แล้วเธอพูด..."
ซูจือส่ายหน้า ขัดเธอ:
"พวกเรายังไม่ได้ลงมือเลย คาดว่าเหลียงฉี่หมิงเดาได้เอง กลัวว่าเราจะลงมือก่อน เขาเลยรีบกวาดล้างขุนนางในบ้านตัวเองเสียก่อน เพื่อแสดงท่าที"
หลานม่านเหวินเข้าใจแล้ว พยักหน้า ไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก เพราะการเปลี่ยนแปลงระดับสูง ไม่ว่าจะเปลี่ยนยังไงก็ไม่ถึงขั้นเธอ
"แล้วทรัพยากรพวกนั้น..."
"ดูไปเรื่อยๆ สิ" ซูจือรับคำ "ส่งมาถึงหน้าประตู จะไม่รับก็โง่ แต่ต้องคัดให้ดี ถ้าไม่เหมาะสม ต่อให้ยกภูเขาทองมาให้ก็รับไม่ได้ พี่เหวินช่วยกรองก่อนแล้วกัน"
"ได้ ฉันรู้แล้ว"
หลานม่านเหวินหันกลับไปมองจอ "ที่นี่ไม่มีอะไรแล้ว ช่างแต่งหน้าตามสั่งอยู่หลายรอบแล้ว เธอรีบไปเถอะ เสร็จแล้วกินอะไรสักหน่อยแล้วออกเดินทางเลย เวลาไม่มากแล้ว"
"รู้แล้วๆ ไปเดี๋ยวนี้"
ซูจือลุกขึ้น ยืดเส้นยืดสาย "คืนนี้คงต้องอดนอน ขอไปเติมท้องก่อน"