ผู้กำกับหลิว: "คนต่อไป"
ฟางอวี่ถงลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม หยิบถุงกระดาษสีชมพูใบเล็กนั้น แล้วเดินอย่างนุ่มนวลไปหยุดอยู่ตรงหน้าอวี๋สือเจ๋อ
"สือเจ๋อ นี่...สำหรับคุณ"
น้ำเสียงของเธออ่อนโยน พร้อมกับความเขินอายที่พอดี
อวี๋สือเจ๋อรับถุงมา ค่อยๆ แกะโบว์ริบบิ้นออก
ข้างในเป็นเน็คไทสีน้ำเงินเข้ม ผ้าดีมีลวดลายละเอียดซ่อนอยู่
ฟางอวี่ถงมองเขาด้วยสายตาอ่อนโยนราวกับสายน้ำ:
"ฉันจำได้ว่าคุณชอบสีน้ำเงินเข้ม ครั้งก่อนตอนงานแฟชั่น คุณใส่สูทสีน้ำเงินเข้ม ถ้าเข้ากับอันนี้ น่าจะสวยกว่าเดิม"
อวี๋สือเจ๋อมองเน็คไทเส้นนั้น แล้วเงยหน้าขึ้นมองเธอ ดวงตาหลังแว่นกระจายรอยยิ้มอ่อนโยน: "เธอยังจำได้"
ฟางอวี่ถงหลุบตาลงเล็กน้อย มุมปากยิ้มบาง เสียงเบานุ่ม: "เรื่องของคุณ ฉันจำหมดทุกเรื่อง"
อวี๋สือเจ๋อยื่นมือออกมา จับมือที่ถือถุง paper ของเธอเบาๆ ฝ่ามืออบอุ่น: "ขอบคุณ ฉันชอบมาก"
ฟางอวี่ถงส่ายหน้า ดึงมือกลับ แล้วหันหลังเดินกลับที่นั่งอย่างสง่างาม
[เน็คไท! เน็คไท! ความหมายคือ "ผูกใจเธอไว้" ใช่มั้ย?!]
["เรื่องของคุณ ฉันจำหมดทุกเรื่อง"——โดนใจเกินไปแล้ว!]
[อวี๋สือเจ๋อจับมือเธอแล้ว! สายตาใจละลายมาก! คู่นี้หวานจริงๆ!]
ผู้กำกับหลิว: "คนต่อไป"
หานจิ้งเสวี่ยลุกขึ้นยืน
เธอไม่ได้ถืออะไรเลย
สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เธอ
หานจิ้งเสวี่ยเงียบไปสองวินาที แล้วเอ่ยปาก เสียงเย็นนิ่งสงบ: "ของขวัญของฉัน ไม่มีห่อ"