ฟางอวี่ถงพูดไม่ออกไปเลย เล็บจิกเข้าฝ่ามือลึก ดวงตาจ้องซูจือราวกับจะพ่นไฟออกมา ไม่เหลือร่องรอยความอ่อนโยนนุ่มนวลเมื่อครู่แม้แต่น้อย
การกลับมาคบกันระหว่างเธอกับอวี๋สือเจ๋อ จริง ๆ แล้วก็เป็นเพียงการปั่นกระแสให้เรตติ้งรายการโดยทั้งสองทีมต่างรู้กันเอง ความสัมพันธ์ส่วนตัวนั้นทั้งอึดอัดและซับซ้อน
คำพูดของซูจือ ไม่เพียงแต่จี้จุดอ่อนการแสดงของเธอ แต่ยังเป็นการเตือนเชิงข่มขู่
แต่ซูจือกลับทำเป็นไม่เห็นความโกรธของเธอ กลับยิ้มตาเป็นพระจันทร์เสี้ยวใส่เธอ เผยรอยยิ้มที่สดใสสุดขีดแต่แฝงด้วยความมุ่งร้ายอย่างชัดเจน:
“อุ้ย! อาจารย์ฟาง ทำไมสีหน้าท่านดูแย่กว่าฉันอีกคะ? อย่าโกรธจนเสียสุขภาพเลย อีกเดี๋ยวยังมีถ่ายทำอีก ฉันไปกินข้าวก่อนนะ ท่าน... ค่อย ๆ เติมเครื่องสำอางไปเรื่อย ๆ เถอะ?”
พูดจบ เธอก็ไม่แม้แต่จะมองสีหน้าหน้าตาของฟางอวี่ถงที่เปลี่ยนไปมา สะบัดผม หันหลัง เดินด้วยท่วงท่าไม่เห็นหัวใคร ตรงไปที่ลิฟต์
แผ่นหลังช่างคล่องแคล่วและสง่างามจริง ๆ
โคตรจะฟิน!
ความอึดอัดที่อัดแน่นมาทั้งเช้า ระบายออกไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว!
อีกครึ่งที่เหลือ... ยังไม่มีที่ให้ระบายชั่วคราว
ช่างเถอะ กินข้าวก่อน ซี่โครงหมูตุ๋นน้ำตาลทรายแดงกับสตรอว์เบอร์รียังรอเธออยู่
ประตูลิฟต์ปิดลง กั้นสายตาของฟางอวี่ถงที่ด้านหลังซึ่งแทบจะเผาแผ่นหลังของเธอให้ทะลุ
ที่เคาน์เตอร์หน้า ซูจือได้รับกล่องข้าวหุ้มฉนวนที่สะดุดตา
เปิดดู ก็เป็นซี่โครงหมูตุ๋นน้ำตาลทรายแดงตามคาด มีผัดผักตามฤดูกาลและข้าวสวย ช่องเล็ก ๆ ด้านข้างคือสตรอว์เบอร์รี่ที่ล้างสะอาด คว้านขั้วออกแล้ว