เธอมองสีหน้าของซูจือที่เขียนเอาไว้ชัดเจนว่า "ฉันจริงใจมากนะ ดูตาที่จริงใจของฉันสิ" ถึงกับพูดไม่ออกไปพักใหญ่ โดนตรรกะอันแข็งแกร่งและความหนาพังผืดบนใบหน้าของอีกฝ่ายเล่นงานเข้าให้
เธอยกมือขึ้น นวดขมับที่เริ่มเต้นตุบ ๆ อีกครั้งอย่างแรง
ตั้งแต่พาซูจือมา จำนวนครั้งที่ตัวเองถอนหายใจ ความเสี่ยงที่หัวใจจะเต้นไม่เป็นจังหวะ และความเป็นไปได้ที่ต้องพกยาดับใจติดตัวไว้ตลอดเวลา ต่างก็พุ่งสูงขึ้นแบบทวีคูณอย่างบ้าคลั่ง!
เอาเถอะ ช่างมันเถอะ ลูกโตแล้ว ปีกแข็งแล้ว ควบคุมไม่ได้แล้ว ขอแค่อย่าสร้างอุบัติเหตุหน้ากล้อง อย่าทำตัวพังจนเอาตัวไม่รอดก็พอ
"เอาล่ะ"
หลานม่านเหวินเลือกที่จะยอมแพ้ เธอนั่งลงบนเก้าอี้ใหม่อย่างเหนื่อยหน่าย แล้วโบกมืออย่างอ่อนแรง "เธอรู้ดีอยู่แก่ใจก็พอ หน้ากล้องให้ระวังสัดส่วนหน่อย"
เธอสูดหายใจลึก ๆ บังคับตัวเองให้ดึงความสนใจกลับไปที่เรื่องสำคัญ แล้วหยิบแฟ้มหนา ๆ กองหนึ่งบนโต๊ะออกมาอย่างแม่นยำ เปลี่ยนประเด็นไปที่งานทันทีด้วยเสียง "แปะ":
"อ้อ ทางฟางอวี่ถงน่ะ..."
ซูจือขยับตัวลงไปในโซฟาอีกหน่อย เปลี่ยนท่าเอนให้สบายขึ้น แล้วพยักหน้าอย่างเกียจคร้าน:
"ฉันรู้ เธอจัดแฟนมีตติ้ง 'เกิดใหม่·ซาบซึ้งในน้ำใจ' เมื่อวาน กลุ่มคนปั่นกระแสกับบทความโปรโมตชิงกันลง ผลตอบรับดูเหมือนจะพอใช้ได้ เทรนด์ฮอตก็ซื้อมาได้ไกลพอสมควร"