“แลกเปลี่ยน” กู่เฉินเลือกแลกเปลี่ยน
ยาบำรุงโลหิตในชามทองแดงพลันหายไป พลังบำเพ็ญสายหนึ่งหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย ทำให้พลังเลือดลมของเขาแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง
หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป
ถ้าเขาได้รับยาบำรุงโลหิตวันละชาม แล้วใช้ชามทองแดงแลกเป็นพลังบำเพ็ญบริสุทธิ์หนึ่งวัน ภายในหนึ่งเดือนก็น่าจะทะลวงถึง “ขั้นหลอมโลหิตระยะกลาง” ได้
จากนั้น กู่เฉินเตรียมไปหาผู้ดูแลของหอสมบัติโอสถ เพื่อขอให้ถ่ายทอดวิชาดาบแก่ตน
ตอนนี้เขามีพลังถึงขั้นหลอมโลหิตระยะต้นแล้ว นับได้ว่าเป็นผู้บำเพ็ญอย่างแท้จริง
ไม่มีวิชายุทธ์ติดตัวสักวิชาคงไม่ได้
เมื่อพบผู้ดูแลโจว กู่เฉินประสานหมัดคารวะแล้วแจ้งจุดประสงค์ว่า “คารวะท่านผู้ดูแลโจว ข้าน้อยเพิ่งเลื่อนจากคนรับใช้เบ็ดเตล็ดขึ้นมาเป็นองครักษ์ใหม่ของหอโอสถ อยากขอให้ท่านผู้ดูแลถ่ายทอดวิชาดาบให้ข้าน้อย”
“องครักษ์ที่เพิ่งเลื่อนขั้นหรือ” โจวหงนึกขึ้นได้ว่า วันนี้ดูเหมือนจะเป็นวันสุดท้ายที่คนรับใช้เบ็ดเตล็ดรุ่นนี้จะเลื่อนเป็นองครักษ์ได้
เขาเหลือบมองกู่เฉิน รูปร่างหน้าตาก็ไม่เลว แต่กลับมามือเปล่า ไม่มีของกำนัลติดมือมาแม้แต่น้อย จึงลอบไม่พอใจ
เด็กใหม่คนนี้ช่างไม่รู้ธรรมเนียมเอาเสียเลย
โจวหงโบกมือให้กู่เฉิน กล่าวอย่างเฉยเมยว่า “วันนี้ข้าไม่ว่าง ไว้วันหลังค่อยมาเถิด”
เมื่อเห็นเช่นนั้น กู่เฉินก็ไม่ได้สงสัยอะไร ทำได้เพียงจากไปอย่างผิดหวัง
เมื่อกลับถึงเรือนพัก
เห็นหวังเชากำลังฝึกวิชาดาบอยู่ กู่เฉินครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนถามว่า “พี่หวัง ตอนที่ท่านไปขอคำชี้แนะเรื่องวิชาดาบจากผู้ดูแลโจว เขาเคยปฏิเสธหรือไม่”
ได้ยินดังนั้น หวังเชาก็เก็บดาบล้ำค่าลงแล้วกล่าวว่า “เจ้าเพิ่งไปขอคำชี้แนะเรื่องวิชาดาบจากเขา แล้วถูกปฏิเสธมาหรือ”
กู่เฉินพยักหน้า “ผู้ดูแลโจวบอกให้ข้ามาใหม่วันหลัง วันนี้เขาไม่มีเวลา”
“เจ้าไม่ได้มอบเงินให้เขาหรือ” หวังเชามองกู่เฉินพลางถาม
“เอ่อ... ไม่ได้” กู่เฉินส่ายหน้า ก่อนหน้านี้ตอนเป็นคนรับใช้เบ็ดเตล็ด เขาไม่มีค่าจ้าง จนยากจนแทบไม่มีอะไรติดตัว แล้วจะเอาเงินที่ไหนไปมอบให้เขา
หวังเชากล่าวว่า “ถ้าอยากเรียนวิชาดาบจากผู้ดูแลโจว ก็ต้องมอบเงินให้เขา”
“องครักษ์ใหม่อย่างพวกเราเบิกเงินเดือนล่วงหน้าจากหอสมบัติโอสถได้หนึ่งเดือน เจ้าไปยื่นเรื่องกับเหอผู้ดูแลโดยตรงก็พอ พอได้เงินมาแล้ว เอาเงินหนึ่งตำลึงไปมอบให้ผู้ดูแลโจว เขาก็จะถ่ายทอดวิชาดาบให้เจ้า”
“แน่นอน หากเจ้าไม่อยากมอบเงินให้เขาจริง ๆ ก็ขอตำราลับวิชาดาบจากเขามาฝึกเองได้”
“แต่มีแค่ตำราลับ ไม่มีคนชี้แนะ การฝึกฝนก็จะก้าวหน้าช้ามาก หากมอบเงินให้ผู้ดูแลโจวแล้ว เวลามีเรื่องใดไม่เข้าใจในการฝึก ก็ไปขอคำชี้แนะจากเขาได้” หวังเชาชี้ทางสว่างให้กู่เฉิน
“เข้าใจแล้ว ขอบคุณพี่หวัง” กู่เฉินกล่าวขอบคุณหวังเชา ก่อนหันหลังออกจากเรือน
เมื่อพบเหอผู้ดูแล กู่เฉินก็เบิกเงินเดือนล่วงหน้าหนึ่งเดือนทันที เป็นเงินสามตำลึง
องครักษ์ใหม่ของหอสมบัติโอสถได้รับเงินเดือนเดือนละสามตำลึง เงินหนึ่งตำลึงในที่แห่งนี้มีกำลังซื้อเทียบเท่าเงินหนึ่งพันหยวนในชาติก่อน
เงินสามตำลึงจึงเทียบเท่ากับเงินเดือนสามพันหยวนในชาติก่อน
เมื่อเบิกเงินมาแล้ว กู่เฉินก็ไปหาผู้ดูแลโจวอีกครั้ง
เวลานี้โจวหงกำลังชี้แนะเหล่าองครักษ์ฝึกวิชาดาบอยู่ที่ลานฝึกยุทธ์ของหอสมบัติโอสถ
คราวนี้เมื่อเห็นกู่เฉินมา เขาก็ยังคงมือเปล่าเช่นเดิม
โจวหงกล่าวอย่างหงุดหงิดว่า “ข้าบอกเจ้าแล้วไม่ใช่หรือว่าวันนี้ไม่ว่าง ให้มาใหม่วันหลัง”
กู่เฉินเอ่ยว่า “ไม่ทราบว่าท่านผู้ดูแลโจวมีสำเนาตำราลับหรือไม่ ข้าน้อยอยากได้สักเล่มกลับไปฝึกเอง”
“เจ้าจะฝึกเองหรือ” ได้ยินดังนั้น โจวหงก็หัวเราะเยาะ
องครักษ์คนอื่น ๆ เห็นเช่นนั้นก็เข้าใจขึ้นมา
พวกเขาต่างมองกู่เฉินอย่างดูแคลน
กู่เฉินมีหน้าตาไม่คุ้น คงเป็นเจ้าหนุ่มหัวแข็งที่เพิ่งเลื่อนจากคนรับใช้เบ็ดเตล็ดขึ้นเป็นองครักษ์ในวันนี้
ช่างไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ถึงกับคิดจะฝึกวิชาดาบด้วยตนเอง
คิดว่าตนเลื่อนจากคนรับใช้เบ็ดเตล็ดขึ้นเป็นองครักษ์ได้ ก็เป็นอัจฉริยะไร้เทียมทานที่หาได้ยากในหมื่นคนแล้วหรือ
น่าขันสิ้นดี
วิชาดาบเป็นสิ่งที่ฝึกได้ง่ายดายเสียที่ไหน!
ก่อนหน้านี้ก็ใช่ว่าจะไม่มีใครทำแบบกู่เฉิน เพื่อประหยัดเงินที่ต้องมอบให้โจวหง จึงเอาตำราลับวิชาดาบกลับไปฝึกเอง
ผลคือพวกเขาฝึกอย่างหนักอยู่หลายเดือน แต่กลับยังเข้าประตูวิชาไม่ได้ สุดท้ายต้องกลับมาหงอย ๆ แล้วยอมจ่ายเงินมากกว่าเดิมเพื่อให้โจวหงชี้แนะการฝึก
กู่เฉินเพิ่งเลื่อนเป็นองครักษ์ในวันสุดท้ายของกำหนดการวันนี้ พรสวรรค์ของเขาจึงจัดอยู่ในกลุ่มที่แย่ที่สุดในหมู่องครักษ์!
ยังคิดจะประหยัดเงินที่ต้องมอบให้โจวหง แล้วไปลองขบคิดวิชาดาบด้วยตนเอง ในสายตาพวกเขา นี่มันคนโง่ชัด ๆ
“เอาไป หนึ่งวันให้เอามาคืน ฝึกไม่สำเร็จก็อย่ามาโทษข้า” โจวหงหยิบตำราลับวิชาดาบเล่มหนึ่งออกจากอกเสื้อ แล้วโยนให้กู่เฉิน
แม้เขาจะเป็นผู้ดูแล แต่หอสมบัติโอสถมีกฎว่า ต้องถ่ายทอดวิชาดาบให้องครักษ์ใหม่ทุกคน
ห้ามจงใจไม่ถ่ายทอด!
ในเมื่อกู่เฉินไม่รู้จักรับน้ำใจ เช่นนั้นก็ปล่อยให้เขาไปเรียนเอง ถึงตอนนั้นเรียนไม่สำเร็จก็โทษเขาไม่ได้
หากกู่เฉินลองฝึกวิชาดาบด้วยตนเองแล้วไม่สำเร็จ ค่อยกลับมาขอร้องเขา ถึงตอนนั้นเงินหนึ่งตำลึงคงไม่พอแล้ว
หากไม่มีเงินสิบตำลึง เขาจะไม่ยอมสอนกู่เฉินฝึกวิชาดาบเด็ดขาด!
กู่เฉินถือตำราสำเนาวิชาดาบจากไป
เขากลับไปยังเรือนพักที่อาศัยอยู่กับหวังเชา
กู่เฉินเข้าห้องของตนทันที แล้วหยิบตำราลับวิชาดาบออกมา
จากนั้นใส่มันลงในชามทองแดง
ตามคำอธิบายความสามารถของชามทองแดง มันช่วยให้เขาหยั่งรู้เคล็ดวิชาและวิชายุทธ์ได้
เพียงแต่ต้องใช้เงิน
ในเมื่อชามทองแดงช่วยให้เขาหยั่งรู้ได้ แค่ให้เงินชามทองแดงไปก็พอแล้ว จะเอาไปมอบให้โจวหงทำไม
เมื่อตำราสำเนาวิชาดาบถูกใส่ลงในชามทองแดง ชามก็เปล่งแสงสีทองอร่าม
【《ดาบสายฟ้าห้าฟันต่อเนื่อง》 ใช้เงินหนึ่งตำลึง แลกกับความเข้าใจระดับ “เริ่มต้น” ได้】
ชามทองแดงส่งข้อความตอบกลับมายังกู่เฉิน
เงินหนึ่งตำลึงแลกความเข้าใจระดับเริ่มต้นได้
กู่เฉินหยิบเงินหนึ่งตำลึงใส่ลงในชามทองแดง แล้วเลือกแลกเปลี่ยน
เงินหนึ่งตำลึงหายไป แต่ตำรายังคงอยู่ ทั้งยังเปล่งประกายสีทอง
ความเข้าใจวิชาดาบอันมหาศาลสายหนึ่งหลั่งไหลจากชามทองแดงเข้าสู่ห้วงสมองของกู่เฉินทันที
ทำให้เขาหยั่งรู้ได้ในพริบตา ชั่วขณะนั้นราวกับว่าเขาฝึกวิชาดาบนี้มาหลายปีแล้ว
เขาสำเร็จการฝึกวิชาดาบนี้จนถึงระดับเริ่มต้น
ด้วยพรสวรรค์ของเขา หากฝึกวิชาดาบนี้ภายใต้การชี้แนะของผู้อื่น ก็คงใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะฝึกถึงระดับเริ่มต้น
หากไม่มีผู้ชี้แนะ เกรงว่าต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองปีจึงจะเริ่มต้นได้
เงินหนึ่งตำลึงนี้ช่วยประหยัดเวลาฝึกดาบให้เขาไปได้มาก ทั้งยังทำให้เขาฝึกวิชาดาบระดับเริ่มต้นได้ก่อนเวลา นับว่าคุ้มค่า
ในโลกภายนอก ผู้ที่มีขอบเขตถึงขั้นหลอมโลหิตระยะต้นและเชี่ยวชาญวิชายุทธ์ระดับเริ่มต้นสักวิชา จะนับเป็นยอดฝีมือระดับสาม สามารถรับมือกับชายฉกรรจ์หกถึงเจ็ดคนได้อย่างไม่มีปัญหา
ตอนนี้เขาก็นับเป็นยอดฝีมือระดับสามคนหนึ่งแล้ว
แต่ละปี หอสมบัติโอสถจะมีคนรับใช้เบ็ดเตล็ดหนึ่งหรือสองคนเลื่อนขึ้นเป็นองครักษ์ใหม่
ทว่าองครักษ์ใหม่โดยทั่วไปเพิ่งหลอมรวมพลังเลือดลมสายหนึ่งได้ จัดเป็นผู้ฝึกยุทธ์ไร้ชั้นระดับ หากต้องการก้าวเข้าสู่ขั้นหลอมโลหิตระยะต้น อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองปี
ในทำนองเดียวกัน การฝึกวิชายุทธ์สักวิชาให้ถึงระดับเริ่มต้นก็ต้องใช้เวลาเช่นกัน
แต่ด้วยความช่วยเหลือจากชามทองแดง กู่เฉินเพิ่งเลื่อนเป็นองครักษ์ในวันนี้ กลับมีพลังเทียบเท่าองครักษ์เก่าที่เลื่อนขั้นก่อนหน้าเขาหนึ่งถึงสองปีแล้ว
หากองครักษ์ของหอสมบัติโอสถมีพลังถึงระดับยอดฝีมือชั้นสาม แล้วแจ้งทางหอสมบัติโอสถ เงินเดือนก็จะเพิ่มเป็นห้าตำลึง
จากรายได้เดือนละสามพันหยวน กลายเป็นห้าพันหยวนทันที
แต่กู่เฉินไม่ได้คิดจะเปิดเผยพลังของตน เขาเพิ่งได้วิชาดาบนี้มา ทว่ากลับฝึกจนถึงระดับเริ่มต้นได้ในพริบตา!
พัฒนารวดเร็วถึงเพียงนี้ ต่อให้บอกว่าไม่มีอะไรผิดปกติ คนอื่นก็ไม่มีทางเชื่อ
ความลับเรื่องชามทองแดงสีทองของเขาจะเปิดเผยไม่ได้เด็ดขาด
หลังวิชาดาบถึงระดับเริ่มต้น ชามทองแดงก็ส่งข้อความตอบกลับใหม่ขึ้นมา
【ใช้เงินสองตำลึง แลกกับความเข้าใจระดับ “ชำนาญเบื้องต้น” ของ《ดาบสายฟ้าห้าฟันต่อเนื่อง》ได้】
“จ่ายเงินอีกสองตำลึงก็แลกความเข้าใจระดับชำนาญเบื้องต้นได้!” กู่เฉินดีใจขึ้นมาอีกครั้ง แล้วแลกเปลี่ยนต่อทันที
เขาใส่เงินสองตำลึงที่เหลืออยู่ลงในชามทองแดง
เงินหายไป ตำราเปล่งประกายสีทองอีกครั้ง ความเข้าใจวิชาดาบที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมหลั่งไหลเข้าสู่สมองของเขา
ทำให้เขารู้สึกราวกับได้ฝึกวิชาดาบนี้อย่างหนักมานานกว่าสิบปี
วิชาดาบก้าวถึงระดับชำนาญเบื้องต้น
หลังจากวิชาดาบถึงระดับชำนาญเบื้องต้นแล้ว
ข้อความตอบกลับก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งในชามทองแดง
“ใช้เงินห้าตำลึง แลกกับความเข้าใจวิชาดาบ《ดาบสายฟ้าห้าฟันต่อเนื่อง》ระดับชำนาญ”
แต่ตอนนี้เขาไม่มีเงินเหลือแล้ว จึงทำได้เพียงหยุดไว้ก่อน
เมื่อวิชาดาบถึงระดับชำนาญเบื้องต้น หากขอบเขตของเขาเพิ่มถึงขั้นหลอมโลหิตระยะกลางอีก ในโลกภายนอกก็จะถูกจัดเป็นยอดฝีมือระดับสอง
และจะได้รับเงินเดือนเดือนละสิบตำลึงจากหอสมบัติโอสถ
“โจวหงให้เวลาข้าเพียงวันเดียวเพื่อหยั่งรู้วิชาดาบนี้ พรุ่งนี้ข้าต้องคืนตำราลับให้เขา ไม่รู้ว่าวิชาดาบที่ฝึกจนถึงระดับชำนาญเบื้องต้นแล้ว หากไม่มีต้นฉบับ ชามใบเล็กยังแลกความเข้าใจขั้นต่อไปได้หรือไม่” กู่เฉินหยิบตำราลับวิชาดาบออกจากชามใบเล็ก
เขาขยับความคิด อยากแลกความเข้าใจวิชาดาบขั้นต่อไปจากชามทองแดงต่อ
ชามทองแดงส่งข้อความตอบกลับมาอีกครั้ง
【ใช้เงินห้าตำลึง แลกกับความเข้าใจระดับชำนาญของ《ดาบสายฟ้าห้าฟันต่อเนื่อง》ได้】
“ได้ เยี่ยมไปเลย!” กู่เฉินดีใจ
ขอเพียงเขาเริ่มฝึกและเรียนรู้วิชายุทธ์นั้นแล้ว ต่อให้ไม่มีต้นฉบับ ชามทองแดงก็ยังแลกความเข้าใจขั้นต่อไปให้ได้