"เซ็นเลย หลังจากนั้นนายก็เป็นอิสระ..."
มองดูกระดาษข้อตกลงการหย่าที่วางอยู่ตรงหน้า กับผู้หญิงหน้าตาสวยราวกับเทพธิดา แต่น้ำเสียงเย็นชาราวกับน้ำแข็งตรงหน้า จิตใจของเสิ่นเหยียนก็พลันเคลิบเคลิ้มไปชั่วขณะ
เขานี่... ตกน้ำจมน้ำตาย แล้วก็ทะลุมิติเข้ามาในหนังสืองั้นเหรอ?
ยังเป็นนิยายแนวผู้หญิงเป็นใหญ่ที่เขาเองยังอ่านไม่จบอีก?
โลกใบนี้ผู้หญิงเป็นใหญ่ ผู้หญิงต้องออกไปทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัว อยากจะจีบผู้ชายก็ต้องยอมทุ่มเงินทุ่มเวลา
แต่เพราะโลกนี้ผู้หญิงเยอะกว่าผู้ชายหลายเท่า ผู้หญิงหลายคนต่อให้เป็นทาสรักขนาดไหน ก็ยังไล่จีบหนุ่มในฝันไม่ติด
อีกอย่าง ผู้หญิงในโลกนี้มีพลังมากกว่าเป็น 2-3 เท่าของผู้ชาย
เพราะงั้นกฎหมายของโลกนี้ก็เลยปกป้องผู้ชายอย่างเข้มงวด การคุกคามผู้ชายถือเป็นความผิดอาญาหนัก
แต่ตอนนี้เสิ่นเหยียนยังไม่มีเวลามาคิดเรื่องพวกนี้ ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในตอนนี้คือ เขาดันทะลุมิติมาเป็นสามีของซูจิ้น ไอ้ตัวร้ายตัวพ่อ!
แล้วตอนนี้เนื้อเรื่องก็ดำเนินมาถึงตอนที่ซูจิ้นต้องพ่ายแพ้ให้พระเอก ไม่ว่าจะเป็นบริษัทหรือทรัพย์สินก็โดนยึดหมดเกลี้ยง จะว่าไปตอนนี้ซูจิ้นก็เหมือนหมาตาแตกตัวหนึ่งนั่นแหละ
ซูจิ้นเห็นผู้ชายตรงหน้าไม่ตอบสนองอะไรเลย แววตาอันมืดหม่นอันตรายแต่กลับเย้ายวนใจอย่างยิ่งแบบดวงตาจิ้งจอกของนางก็พลันฉายแววรำคาญออกมา
"นายสบายใจได้ เงินหนึ่งล้านที่เคยให้นายไป ฉันจะไม่ทวงคืน ส่วนทรัพย์สินอื่นๆ โดนศาลยึดไปหมดแล้ว นายจะอยากได้อะไรเพิ่ม ฉันก็ให้ไม่ได้"
"เซ็นเสร็จ ฉันกับนายก็ไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป"
ผู้ชายคนนี้ อยู่ดีๆ จะงอแงอะไรอีกล่ะ?
ในฐานะตระกูลใหญ่แห่งเมืองจิงโจว เหตุผลที่นางยอมแต่งงานกับเสิ่นเหยียน นักศึกษาที่ไม่มีทั้งฐานะและตำแหน่งใดๆ ก็เพราะ...
หนึ่ง เขาหน้าตาดีจริงๆ ยังไงก็ถูกโหวตให้เป็นดาวสาว(?)มหาวิทยาลัยจิงโจวรุ่นแรกในประวัติศาสตร์ พาไปออกงานก็มีหน้ามีตา
สอง เสิ่นเหยียนเป็นคนที่กู้ชิงเสวี่ยแอบชอบอยู่ นางก็รู้ด้วยว่าเสิ่นเหยียนชอบกู้ชิงเสวี่ยมาตลอด
กู้ชิงเสวี่ยถึงแม้จะทำหน้าบอกว่าเป็นแค่เพื่อนกับเสิ่นเหยียน แถมยังมีเพื่อนที่โตมาด้วยกันอีกคน แต่เผชิญหน้ากับผู้ชายหล่อเหลอแบบเสิ่นเหยียนมาชอบขนาดนี้ จะไม่ให้ใจสั่นเลยสักนิดได้ยังไง?
ดังนั้นนางก็เลยถือโอกาสตอนที่ยายของเสิ่นเหยียนป่วยหนัก ใช้เงินข่มขู่เขา สุดท้ายเสิ่นเหยียนก็เลยต้องจำใจแต่งงานกับนาง
จนถึงทุกวันนี้นางยังจำสีหน้าเศร้าเสียใจของกู้ชิงเสวี่ยตอนนั้นได้ไม่ลืม นั่นเป็นครั้งเดียวที่นางเคยชนะกู้ชิงเสวี่ยได้
ถึงตอนนี้จะล้มละลายไปแล้ว แต่ก็ไม่รู้สึกเสียใจแม้แต่น้อย ขอแค่เริ่มต้นใหม่ก็พอ
ที่น่าเสียดายก็คือ ยังไม่เคยได้แตะเนื้อตัวเสิ่นเหยียนเลยสักครั้ง ตั้งใจไว้ว่าจะรอให้เอาชนะกู้ชิงเสวี่ยได้ค่อยเสพสมต่อหน้านางซะหน่อย
ตอนนี้ เสิ่นเหยียนที่ได้ยินคำพูดของซูจิ้นก็พลันรู้สึกตัว หยิบข้อตกลงการหย่าตรงหน้าขึ้นมา ด้านบนชื่อของซูจิ้นเซ็นไว้เรียบร้อยแล้ว รอแค่เสิ่นเหยียนเซ็นชื่อ ก็สามารถไปออกทะเบียนหย่าที่สำนักงานได้เลย
"ฉันรู้ว่านายชอบกู้ชิงเสวี่ย ยังไงฉันก็จะไปบอกนางเอง ว่าฉันยังไม่เคยแตะต้องตัวนาย ถ้านายอยากจะไปตามหาความรัก ก็ไปเถอะ"
พูดจบ ซูจิ้นก็ยื่นปากกาเมจิกไปวางบนโต๊ะตรงหน้าเสิ่นเหยียน
นางไม่ได้ใจดีอะไรขนาดนั้น ตัวนางเองไม่ใช่คนดีอะไรเลย
นางแค่อยากรู้ว่า ถ้าเสิ่นเหยียนไปจีบกู้ชิงเสวี่ยจริงๆ นางจะเลือกเสิ่นเหยียนหนุ่มหล่อหรือจะเลือกเพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกัน?
ได้ดูหนังเรื่องตลกของกู้ชิงเสวี่ย นั่นแหละคือเป้าหมายที่แท้จริงของนาง
หยิบปากกาเมจิกขึ้นมา มือของเสิ่นเหยียนก็ชะงักไปชั่วครู่
ไม่ใช่นะ ถ้าเขาจำไม่ผิด เนื้อเรื่องต่อจากนี้คือ เขาเพิ่งหย่ากับซูจิ้นปุ๊บ ก็โดนรถบรรทุกชนตายปั๊บ!?
ถึงแม้เขาจะยังอ่านไม่จบ แต่ก็พอเดาได้ว่านี่คือฝีมือของคนเบื้องหลังซูจิ้น ถึงแม้จะไม่ใช่ซูจิ้นที่สั่งการเอง
แต่ยังไงก็ต้องเป็นคนที่ทนไม่ได้กับมารยาทของไอ้คนเห็นแก่เงินแบบเขาที่เห็นซูจิ้นล้มละลายก็รีบเลือกจะหย่า
คิดถึงตรงนี้ เสิ่นเหยียนก็รู้สึกหนาววาบขึ้นมาที่แผ่นหลัง มือที่กำลังจะเซ็นชื่อก็ชะงักค้าง
ไม่ได้ เขามีโอกาสได้เกิดใหม่อีกครั้งขนาดนี้ จะให้ตายเพราะโดนรถชนแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด!
วินาทีต่อมา เสิ่นเหยียนก็ค่อยๆ ยืนขึ้น มือยังถือข้อตกลงการหย่าฉบับนั้นอยู่
ส่วนซูจิ้นที่เห็นเสิ่นเหยียนยังไม่ยอมเซ็น ก็ส่งเสียงเย้ยหยัน ก่อนจะลุกขึ้นยืนทันที
ชั่วพริบตา แรงกดดันอันมหาศาลก็พุ่งเข้าใส่เสิ่นเหยียน ขาเรียวขาวเนียนละเอียดของซูจิ้นปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา
ผมสลวยราวกับน้ำตกสยายลงมา ต่อให้เป็นเสิ่นเหยียนเอง ก็อดที่จะตะลึงไปชั่วขณะไม่ได้
สวยเกินไปจริงๆ แต่ก็เฉียบคมเกินไปด้วย ยืนอยู่ตรงหน้านาง เสิ่นเหยียนรู้สึกเหมือนตัวเองจะยืนไม่อยู่ด้วยซ้ำ
สมกับเป็นตัวร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกใบนี้จริงๆ
"อย่าหวังว่าจะเอาคำว่าหย่ามาข่มขู่ฉัน ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว ไม่แคร์ที่จะเพิ่มอีกหนึ่งชีวิต!"
"แล้วก็... การหย่ากับฉัน ไม่ใช่สิ่งที่แกอยากได้มานานแล้วเหรอ?"
แววตาของซูจิ้นฉายแสงเย็นยะเยือกออกมา นางเชื่อว่า ขอแค่แสดงท่าทีแข็งกร้าวเล็กน้อย ข่มขู่ผู้ชายตัวน้อยตรงหน้าสักหน่อย เขาก็จะยอมเชื่อฟังอย่างว่าง่าย
นางรู้ว่าเสิ่นเหยียนถึงแม้จะกับนางเป็นสามีภรรยากันตามกฎหมาย แต่เสิ่นเหยียนไม่เคยชอบนางเลยสักนิด
นางรู้ แต่นางไม่แคร์ ขอแค่ได้ทำให้กู้ชิงเสวี่ยรู้สึกขยะแขยงก็พอแล้ว
แต่วินาทีถัดมา สายตาที่เย็นชาและอันตรายของซูจิ้น ก็ค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยความตกใจและไม่อยากเชื่อ
เสิ่นเหยียนกล้า? กล้าฉีกข้อตกลงการหย่าฉบับนี้ทิ้งต่อหน้านาง! ! !