เวินซูเคยคิดถึงความเป็นไปได้ไว้มากมาย
บางทีเซิ่งเจิงโจวอาจมีอำนาจและตำแหน่งสูงส่ง งานรัดตัวจนมีธุระด่วนที่จำเป็นต้องจัดการ จึงจำใจเบี้ยวนัด
นี่เป็นเหตุผลเดียวที่เธอคิดออกว่าพอฟังขึ้น
ใครจะคิดว่าความจริงกลับเหลวไหลถึงเพียงนี้
ไปพักผ่อน—
แถมยังเป็นวันหยุดที่เพิ่งคิดขึ้นมาได้กะทันหัน
เขาถึงขั้นไม่ยอมบอกเธอล่วงหน้า หรือไม่ก็ไปทำเอกสารกับเธอก่อน
กลัวว่าเธอจะไม่ยอม ทำให้วันหยุดแสนสุขของพวกเขาพังหรือไง?
เวินซูหลับตาลงแน่น
อกกระเพื่อมอยู่เนิ่นนาน กว่าจะฝืนสงบลงได้
มาถึงขั้นนี้แล้ว
จะไปใส่ใจกับเรื่องพวกนั้นก็เห็นจะเกินจำเป็น
ยิ่งไปกว่านั้น เซิ่งเจิงโจวไม่เคยเป็นผู้ชายที่คอยชี้แจงรายละเอียดทุกอย่างให้เธออยู่แล้ว
สำหรับเซิ่งเจิงโจว เธอเป็นผู้หญิงที่เขาจะละเลยก็ได้ ปล่อยให้รออีกหน่อยก็ได้ แล้วก็รอต่อไปได้อีก
ส่วนซูจื้อเหยา เขาต้องพร้อมตอบสนองทุกอย่างที่เธอร้องขอ
“ตอนถ่ายสารคดี เราแอดเพื่อนกันพร้อม ๆ กัน ไม่คิดเลยว่าจะจับได้คาหนังคาเขาจริง ๆ” ฮั่วอีตบหลังเวินซูเบา ๆ พลางเอ่ยอย่างขุ่นเคือง
ซูจื้อเหยาไม่รู้จักหลบ ๆ ซ่อน ๆ บ้างเลย!
เวินซูยอมรับว่า ตอนนี้เธอกำลังหัวหมุนอยู่จริง ๆ
เดิมทีเธอวางแผนไว้แล้วว่า พอได้ใบหย่าก็จะนำหลักฐานการหย่าไปจัดการเรื่องทะเบียนบ้านของลิ่งอี๋ ให้ตัวเองเป็นผู้ปกครองตามกฎหมายของลิ่งอี๋อย่างเป็นทางการ แล้วตัดขาดจากตระกูลเซิ่งโดยสิ้นเชิง
จะได้ไม่ต้องปล่อยให้เรื่องยืดเยื้อจนเกิดปัญหา
แต่ตอนนี้…
ทุกอย่างกลับกำลังมุ่งไปในทิศทางที่ควบคุมไม่ได้
ไม่เพียงใบหย่าจะถูกเพิกถอนได้ทุกเมื่อ ยังอาจกระทบต่อการแย่งชิงสิทธิ์เลี้ยงดูลิ่งอี๋อีกด้วย