เธอถามออกไปตรง ๆ
ไม่ได้พยายามอ้อมค้อมให้เซิ่งเจิงโจวเดาความคิดของเธออีก
มาถึงขั้นนี้แล้ว เธอทำได้เพียงหาทุกวิถีทาง ต่อให้ต้องบีบให้เซิ่งเจิงโจวแต่งงานกับเธอก็ช่าง อย่างไรเสียเซิ่งเจิงโจวก็ไม่รู้ความจริงของคืนนั้น
ดังนั้น พวกเขาจึงอยู่ในสถานะที่ “เคยมีความสัมพันธ์กันแล้ว”
ในสถานการณ์เช่นนี้
การที่เธอเรียกร้องให้แต่งงานกันก็สมเหตุสมผล
ปลายสายเงียบสนิท
หัวใจของซูจื้อเหยาพลันเต้นระทึก
สีหน้าค่อย ๆ ซีดเผือด
จนกระทั่งตอนนี้ เสียงของเซิ่งเจิงโจวจึงดังลอดมา “เรื่องตระกูลอวี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก คุณล่วงเกินตระกูลอวี้จริง ๆ ตอนนี้คุณควรหลบกระแสไปก่อน เก็บตัวเงียบ ๆ สักพัก”
เขาไม่ได้ตอบเธออย่างชัดเจน
ทำให้ซูจื้อเหยารู้สึกราวกับร่วงลงสู่ก้นเหวในพริบตา แต่คำพูดของเซิ่งเจิงโจวก็เป็นความจริง วันนี้เธอก่อเรื่องใหญ่เข้าแล้ว หากยังดึงดันให้เซิ่งเจิงโจวแต่งงานกับเธอในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้
ตระกูลอวี้ก็ยิ่งเดือดดาล
ตอนที่กำลังโกรธ การแก้แค้นมีแต่จะรุนแรงขึ้นเป็นทวีคูณ ถึงขั้นอาจผูกแค้นกับตระกูลเซิ่ง หากเรื่องถูกเปิดโปงตรง ๆ ตระกูลเซิ่งไม่มีทางยอมรับเธอได้
มีเพียง...
รอให้ตระกูลอวี้คลายโกรธก่อน
หลีกเลี่ยงช่วงเวลาที่เสี่ยงเกินไปนี้
เซิ่งเจิงโจวก็ทำเพื่อเธอ ทั้งยังคำนึงถึงภาพรวมด้วย
เมื่อเข้าใจเจตนาของเขา ความหวาดหวั่นไม่สบายใจก่อนหน้านี้ก็พลันคลายลง ราวกับได้ชีวิตคืนมา เธอจำต้องเอ่ยว่า “เจิงโจว คุณคิดรอบคอบแล้ว”
“พักผ่อนให้ดี” เซิ่งเจิงโจวกล่าวเพียงเท่านั้น
แล้วก็วางสาย