เวินซูจำได้ว่าฮั่วเยี่ยนเคยพูดถึงอยู่แวบหนึ่ง
เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดวีแชตของฮั่วเยี่ยน เขาส่งตำแหน่งที่ตั้งมาเมื่อสองวันก่อน อยู่แถวท่าเรือวิกตอเรีย ดูเหมือนกำลังเจรจาความร่วมมือ
ตอนนี้เขาคงยังไม่กลับเมืองหลวง
แต่เธอเองก็ไม่เหมาะจะไปถามเขา เกรงว่าอีกฝ่ายจะคิดว่าต้องเสียมารยาทต้อนรับเธอให้ดีอีก เพิ่มเรื่องวุ่นวายเปล่า ๆ
เธอเก็บโทรศัพท์
เวินซูหยิบกล้องดิจิทัลที่ตั้งใจเอาติดตัวมาด้วยออกจากกระเป๋าเดินทาง
แถวนี้มีสถานที่สวย ๆ และน่าเที่ยวหลายแห่ง เธอตั้งใจจะถ่ายรูปกับวิดีโอให้มากหน่อย แล้วเอากลับไปให้ลิ่งอี๋ดู
ไม่นานเผยจืออวี้ก็โทรมา “ผมส่งตำแหน่งร้านอาหารไปให้ในโทรศัพท์แล้ว คืนนี้แถวนั้นคึกคักมาก ได้ยินว่ายังมีการแสดงด้วย ผมจะไปจัดการเตรียมการก่อน คุณมาถึงประมาณหนึ่งทุ่มก็พอ”
เวินซูรับคำ “ได้ค่ะ ฉันจะนั่งรถรางไป”
หลังวางสาย เธอก็เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกเดินทางพร้อมกล้อง
สองวันนี้เซิ่งเจิงโจวหายหน้าไปเลย
เวินซูไม่รู้รายละเอียดสถานการณ์ของตระกูลเซิ่ง แต่มีเรื่องหนึ่งที่เธอคิดทบทวนอย่างถี่ถ้วนแล้ว หากเซิ่งเฉาหยางออกมาได้จริง ๆ และกลับไปพัวพันกับซูจื้อเหยาอีก ฝั่งคุณย่าเซิ่งจะยอมผ่อนปรนเรื่องใบหย่าให้บ้างไหม?