น้ำเสียงของคุณปู่ลู่เปี่ยมพลัง
จนคนรอบข้างแทบทุกคนได้ยินชัดเจน
จากนั้นทุกคนต่างก็ชะงักงัน พากันมองไปอย่างไม่เข้าใจ
ซูจื้อเหยาคิดว่าตัวเองฟังผิดไป รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าชะงักค้าง «อะไรนะคะ?»
เวินซูก็เริ่มสับสนเช่นกัน
เห็นได้ชัดว่าคุณปู่กำลังไล่คน ซูจื้อเหยาไปทำอะไรให้ท่านขุ่นเคืองกัน?
วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบสำคัญ ไม่ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็ควรแก้ไขกันอย่างปรองดอง การไล่กันต่อหน้าผู้คน...
เท่ากับไม่ไว้หน้าซูจื้อเหยาเลยแม้แต่น้อย
คุณปู่ลู่ไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร «พ่อบ้านหลิว จัดรถไปส่งคุณผู้หญิงท่านนี้»
แน่นอนว่าเขาไม่มีทางพูดออกมาตรง ๆ ว่าเป็นเพราะอะไร
เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเรื่องภายในตระกูลเซิ่ง
หากเปิดโปงสถานะมือที่สามของผู้หญิงตรงหน้า ก็จะกระทบต่อชื่อเสียง ราคาหุ้น และภาพลักษณ์ของธุรกิจตระกูลเซิ่งด้วย
ตระกูลใหญ่จึงให้ความสำคัญกับการจัดการภาพลักษณ์ต่อสาธารณะเป็นพิเศษ
นี่ไม่ใช่แค่การนอกใจธรรมดาของคนทั่วไป แต่จะสร้างความเสียหายต่อผลประโยชน์อย่างแท้จริง
ซูจื้อเหยาพยายามประคองอารมณ์ไว้เต็มที่ ไม่แสดงความตื่นตระหนกออกมาแม้แต่น้อย ตอนนี้เธอพอจะเดาได้แล้วว่าเป็นเพราะคุณปู่รู้เรื่องผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเธอ จึงโกรธขึ้นมา
ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ
เธอย่อมไม่อาจซักไซ้ให้ถึงที่สุด และไม่อาจแสดงท่าทีใส่ใจมากเกินไป จึงฝืนยิ้มทั้งที่ร่างกายแข็งเกร็ง «ขอโทษด้วยนะคะ คุณลู่ พอดีทางบ้านมีธุระด่วนที่ต้องจัดการ วันนี้คงอยู่เป็นเพื่อนคุณจนจบงานไม่ได้แล้ว ขอให้คุณเข้าใจด้วยค่ะ»
เมื่อเธอเอ่ยปาก