บทที่ 334 เสื่อมเสียชื่อเสียงจนหมดสิ้นงั้นหรือ?
ท่าทีของคุณย่าถานที่แสดงความรังเกียจและตัดสัมพันธ์อย่างเด็ดขาด ทำให้ผู้คนในห้องโถงพากันส่งเสียงฮือฮา
ในสายตาของพวกเขา ไม่ว่าวิดีโอนี้จะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ ซูจื้อเหยาก็กลายเป็นตัวตลกที่สุดไปแล้ว หลายปีก่อนเธอพยายามหาทางเกาะตระกูลถานแทบตาย ทั้งที่ตั้งท้องอยู่ก็ยังไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย
ตอนนี้ยังถูกตระกูลถานด่าทอและปฏิเสธต่อหน้าผู้คน ราวกับเป็นเศษสวะที่เหยียบย่ำได้
เรื่องราวของเธอถูกขุดคุ้ยจนหมดเปลือก
ซูจื้อเหยากัดริมฝีปากแน่น จ้องสีหน้ารังเกียจของคุณย่าถาน ทุกคำพูดของอีกฝ่ายเหมือนกำลังทรมานเธอให้ตายทั้งเป็น!
ราวกับเธอเป็นเชื้อโรคที่ทุกคนอยากหลีกหนีให้ไกล!
“ตระกูลซูไม่ได้มีเด็กผู้ชายอยู่คนหนึ่งหรือ? อายุพอดีกันเลยนี่ แบบนี้ก็เท่ากับให้พ่อแม่ตัวเองเลี้ยงลูกให้ แล้วตัวเองทำเป็นใสสะอาดบริสุทธิ์งั้นสิ?”
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งในกลุ่มแขกที่ยืนมุงอยู่ข้าง ๆ เอ่ยขึ้นอย่างเย้ยหยัน
คำพูดนี้ทำให้ทุกคนฉุกคิด
สายตาที่มองมาเริ่มเปิดเผยและดูแคลนยิ่งกว่าเดิม
สมองของซูจื้อเหยาดังก้องขึ้นมาวูบหนึ่ง
นิ้วมือจิกพรมแน่น
เธออยากหนีไปให้พ้น
แต่ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหิ้วตัวไว้ มือเท้าอ่อนแรงจนแทบยืนไม่ไหว
เธอเริ่มเสียใจแล้ว
เมื่อครู่นี้ไม่น่าปฏิเสธหัวชนฝา และไม่น่ายืนกรานต่อหน้าคนอื่นว่าลูกในท้องเป็นลูกของเซิ่งเจิงโจว ไม่อย่างนั้นประธานเซิ่งคงไม่เปิดโปงเรื่องในอดีตของเธอ เพื่อเปิดโปงคำโกหกของเธอ
แต่ตอนนี้...
สายไปแล้ว
หลังคืนนี้ เธอจะกลายเป็นคนดังของเมืองหลวง
ความคิดนี้ทำให้วิญญาณของเธอสั่นสะท้านไปหมด
แต่...
“คุณชายถานไปยุ่งกับเรื่องที่ไม่ควรเข้าแล้วหรือ? แบบนี้คงโดนสอบสวนสินะ?” ใครบางคนจงใจเอ่ยขึ้น ราวกับกำลังดูเรื่องสนุก