พ่อของต้วนโกรธจนแทบคุมตัวเองไม่อยู่
เขาหน้าบึ้ง สั่งห้ามคนนอกเข้าใกล้บริเวณนี้
เซิ่งฝู่หลินเองก็อารมณ์ขุ่นมัว เดิมทีเขาอุตส่าห์เลือกคู่ครองที่เหมาะสมให้เซิ่งเจิงโจวอย่างพิถีพิถัน ทุกอย่างกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น ทั้งสองตระกูลต่างมีทิศทางใหม่ให้กับแผนการใหญ่ ผลประโยชน์ที่จะได้รับนั้นประเมินค่าไม่ได้
แต่ตอนนี้กลับมาพังลงในวินาทีสุดท้าย!
“คุณชายอวี้ ตระกูลอวี้ของพวกคุณนี่ช่างมีหญิงสาวผู้บริสุทธิ์ผุดผ่องเสียจริง” เซิ่งฝู่หลินเอ่ยกับอวี้เหยี่ยนเว่ยที่ยืนเงียบมาตลอดด้วยใบหน้าเย็นชา
ความขัดแย้งเบนเป้าไปอีกทาง
อวี้เหยี่ยนเว่ยสีหน้าเย็นชา “ประธานเซิ่งอาวุโสเข้าใจผิดแล้ว เธอไม่ใช่สายเลือดของตระกูลอวี้ เป็นแค่เด็กที่รับมาเลี้ยง ลูกหลานตระกูลอวี้ไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้”
เวลานี้พูดไปก็เหมือนไม่มีใครฟังอยู่ดี
ตอนเวินซูมาถึง เธอกำลังล้างมืออยู่ในห้องน้ำด้านในพอดี
พอเลี้ยวตรงหัวมุม ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งรวมตัวกันอยู่หน้าประตู
ถ้าจะออกไป เธอก็ต้องผ่านตรงนั้น
ด้วยเหตุนี้
ตอนที่เธอค่อย ๆ เดินเข้าไปอย่างเงียบเชียบ
จึงเห็นภาพที่เกิดขึ้นด้านใน
อวี้ซีกอดร่างตัวเองร้องไห้ ส่วนเซิ่งเจิงโจวยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างเย็นชา ราวกับเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเขา
เธอชะงักไป
เมื่อเห็นสีหน้าโกรธเกรี้ยวของต้วนอี้เสียน เธอก็เดาออกทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
พอเงยหน้าขึ้น
เซิ่งเจิงโจวกลับมองเห็นเธอที่อยู่หลังฝูงชน
เขามองมาทางเธอ ใบหน้ายังคงไร้อารมณ์ แต่กลับเอ่ยขึ้นว่า “ไม่จำเป็นต้องอธิบาย ผมไม่ได้สนใจเธอ ไม่มีเหตุผลที่ผมจะต้องทำเรื่องแบบนี้ในเวลาแบบนี้”