เข็มกลัดรุ่นนี้เป็นรุ่นลิมิเต็ดที่มีจำนวนจำกัดมากทั่วโลก
ต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะซื้อได้
ทางแบรนด์มีบริการพิเศษ สามารถสั่งทำรายละเอียดเฉพาะได้ เข็มกลัดที่เขามอบให้เวินซู ด้านหลังสลักประโยคภาษาฝรั่งเศสสั้น ๆ ไว้ประโยคหนึ่ง
แต่ชิ้นนี้
กลับไม่มี
ถ้าอย่างนั้น
มันถูกเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไร?
แล้วใครเป็นคนเปลี่ยน? เปลี่ยนไปทำไม?
ฮั่วเยี่ยนไม่ได้หลบสายตาของเซิ่งเจิงโจว ดวงตาดำสนิทของเขาไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ เผยออกมา ยิ่งทำให้คนยากจะคาดเดา
แต่ฮั่วเยี่ยนไม่ได้เปิดอกพูดตรง ๆ
เพราะไม่จำเป็น
ในสถานการณ์ตอนนี้ สำหรับเขากับเวินซูแล้ว ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ทั้งคู่
เวินซูเองก็ไม่มีเหตุจำเป็นต้องรู้ให้ได้
เขากล่าวว่า “ขอต้อนรับได้ไม่ทั่วถึง เพื่อนสนิทของลูกสาวผมมาถึงแล้ว ผมต้องไปอยู่เป็นเพื่อนพวกเธอ ขอตัวก่อนนะครับ”
เซิ่งเจิงโจวไม่ได้ตอบ
ลู่เฟ่ยมองเซิ่งเจิงโจวแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองแผ่นหลังของฮั่วเยี่ยนที่เดินจากไป
“พี่โจว? ผมว่าประธานฮั่วคนนี้จงใจอยู่บ้างนะครับ” เขาย่อมเข้าข้างเซิ่งเจิงโจว “ทั้งที่รู้ว่าพี่กับเวินซูเป็นสามีภรรยากัน ยังจงใจเข้ามาแย่งคนรัก ตอนนี้อยู่ต่อหน้าพี่ก็ยังไม่รู้สึกผิดสักนิด ตระกูลฮั่วยังเชิญพี่มาถึงที่อย่างไม่ปิดบังอีก ครอบครัวนี้ช่างน่าสนใจจริง ๆ”
ลู่เฟ่ยไม่พอใจอย่างยิ่ง
ฮั่วเยี่ยนก็ไม่ต่างอะไรกับมือที่สามหรอกหรือ?
เรื่องของสามีภรรยาเขา จะมีสิทธิ์อะไรไปแทรกกลาง?
ที่สำคัญคือ…
ลู่เฟ่ยรู้สึกแทนเซิ่งเจิงโจวจนใจร้อน เขาถามว่า “พี่โจว ทำไมพี่ไม่โกรธ ไม่โมโหเลย? ไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ? ยังต้องเสแสร้งคุยดีกับเขาอีก?”