เวินซูก้าวลงจากรถ
เบื้องหน้าคือบ้านพักหลังเล็กที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าไผ่อันงดงาม
เมื่อมองผ่านบ้านพักหลังเล็กตรงหน้า เธอแทบจะเห็นภาพเมื่อสิบกว่าปีก่อนได้ ที่นี่เคยเป็นบ้านสองชั้นหลังเล็กซึ่งทรุดโทรมเพราะขาดการดูแลมานาน ตอนนั้นสภาพแวดล้อมแถวนี้ย่ำแย่มาก
ในอดีตจงเฮ่อถังออกเดินทางท่องยุทธภพแถบนี้ เห็นว่าบนภูเขามีสมุนไพรป่าขึ้นอยู่มาก จึงซื้อบ้านโทรม ๆ หลังนี้ไว้ กระทั่งต่อมาได้พบกับเธอ
เขาให้เธออยู่ที่นี่ สอนให้รู้จักสมุนไพร ขุดหาสมุนไพร และเรียนรู้ท่ามกลางธรรมชาติ
เธออาศัยอยู่ในบ้านโทรม ๆ นานมาก
ต่อมาพวกเขาต่างก็จากไป
ที่นี่จึงไม่มีใครมาอีก
แต่ในเวลานี้
มันกลายเป็นบ้านพักที่ดูเหมือนสร้างเสร็จมาหลายปีแล้ว
เวินซูสูดลมหายใจลึก ก่อนผลักประตูเข้าไป
แต่เธอไม่เห็นเงาของเซิ่งเจิงโจว
ตั้งแต่แรกเธอก็เดาแล้วว่าเขาอาจอยู่ที่นี่
แต่กลับไม่มีใครอยู่เลย
หัวใจของเวินซูเริ่มหวั่นไหว
หรือเธอจะคิดผิดไปเอง?
เธอยืนอยู่ในลานบ้านอันว่างเปล่าเป็นเวลานาน ก่อนเดินวนรอบบ้านพักเพื่อค้นหา แต่ก็ไม่พบใครจริง ๆ หัวใจของเวินซูจึงดิ่งวูบลงอย่างหนัก
เธอให้เวลาเขาได้มากที่สุดแค่หนึ่งสัปดาห์ จากนั้นก็ต้องพาเซิ่งเจิงโจวไปผ่าตัด
แต่ตอนนี้เธอกลับไม่พบเขา
โทรศัพท์ยังคงปิดเครื่องอยู่
ชั่วขณะนั้นเวินซูไม่รู้จะทำอย่างไร
เรี่ยวแรงในร่างกายที่เกร็งเครียดพลันคลายลง