สัมผัสเย็นชื้นกลางฝ่ามือทำให้เซิ่งเจิงโจวก้มมองลงไปโดยไม่รู้ตัว
หยกชิ้นนี้มีขนาดใหญ่ อีกทั้งยังเป็นหยกเนื้อชั้นเลิศ เขาย่อมดูออกว่าราคาตลาดของมันสูงจนประเมินค่าไม่ได้
เวินซูก็มองตามไปเช่นกัน
ร้านของเก่าตระกูลเวินมีของดีอยู่ไม่น้อย ไม่อย่างนั้นตอนที่แม่ประสบอุบัติเหตุรถยนต์จนหมดสติอยู่บนเตียง ซูอี้เจาคงไม่ฉวยโอกาสเอาสัญญาโอนกิจการมาให้แม่ประทับนิ้วมือหรอก
เขาอาศัยของเก่าของตระกูลเวิน ผ่านพ้นช่วงเวลาวิกฤตที่สุดมาได้
เวินซูทะนุถนอมทุกสิ่งในร้านของเก่าเป็นอย่างมาก เธอยื่นมือไปหยิบแผ่นหยกคุ้มภัยสีเขียวจักรพรรดิจากมือเซิ่งเจิงโจวทันที แล้วค่อย ๆ วางกลับเข้าไปในตู้จัดแสดงอย่างระมัดระวัง
ตู้ใบนี้ขาดการซ่อมแซมมานาน จึงมีร่องรอยชำรุดอยู่เล็กน้อย
เธอล็อกกุญแจใบเล็กด้านนอกกลับเข้าที่
เพียงตู้จัดแสดงแถวนี้แถวเดียวก็มีหยกอยู่ถึง 10 ชิ้น
แต่ละชิ้นล้วนโดดเด่น
เซิ่งเจิงโจวมองเธอประคับประคองมันอย่างทะนุถนอม สายตาค่อย ๆ เลื่อนจากใบหน้าเวินซูไปยังหยกที่เธอวางกลับเข้าไป ดวงตาดำสนิทไร้คลื่นอารมณ์ จับจ้องอยู่เช่นนั้นสองวินาที ก่อนจะเลื่อนหนีไปอย่างไม่ใส่ใจ
เขาไม่ได้ “พูดคุย” กับเวินซูเรื่องที่คุยกันเมื่อครู่อีก
พอเวินซูยืดตัวขึ้น เขาก็หันหลังเดินออกไป
เวินซูมองลอดฉากกั้น เห็นเขาเดินตรงไปหาซูจื้อเหยา ไม่รู้ว่าพูดอะไรกัน ซูจื้อเหยาจึงยิ้มจนดวงตาโค้ง ทั้งสองเดินจากไปตามลำดับ
แต่เวินซูกลับยิ้มไม่ออก
เซิ่งเจิงโจวไม่คิดจะเจรจากับเธอเลยแม้แต่น้อย
เขาถึงกับจะเอาคืน ด้วยการชี้ว่าเธอเป็นฝ่ายไม่ไว้หน้าซูจื้อเหยาก่อน และยืนกรานไม่ยอมให้ฉางหลงช่วยดึงข้อมูลมาให้