ผิวน้ำระยิบระยับ มีฟองสบู่บดบังอยู่บ้างเล็กน้อย แต่ก็แค่เล็กน้อยเท่านั้น
กลับยิ่งเพิ่มแรงปรารถนาให้ลุกโชนขึ้นกว่าเดิม
ดวงตาของเขาพลันลึกล้ำขึ้นในชั่วขณะนั้น
เวินซูได้สติ รีบยกแขนทั้งสองข้างขึ้นปกปิด ใบหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายและขุ่นเคือง ก่อนกัดฟันพูดว่า “ออกไป”
“ได้”
เซิ่งเจิงโจวไม่ได้คัดค้านแม้แต่น้อย เขาถอยหลังหนึ่งก้าวแล้วปิดประตู
เขาแค่เห็นว่าประตูไม่ได้ปิดสนิทถึงได้เข้ามา
ไม่คิดเลยว่าเธอกำลังแช่น้ำอยู่
เขาเดินไปนั่งตรงเสื่อทาทามิ ยกขายาวขึ้นงอเล็กน้อย แล้วก้มตามองพรมบนพื้น สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับเหม่อลอยไปไกลแล้ว
ลำคอร้อนผ่าว
เขาหยิบขวดน้ำบนโต๊ะขึ้นมาดื่มรวดเดียวจนหมด
จากนั้นจึงหลับตากลืนน้ำลายลงคอ
ภาพเหล่านั้นกับส่วนต่าง ๆ ของร่างกายเธอยังคงวนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมหายไป
เวินซูใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำอยู่นาน ทั้งบำรุงผิว ทั้งเป่าผม
กว่าจะออกมาก็ดึกแล้ว
เธอมองเห็นชายหนุ่มที่ขึ้นไปนอนบนเตียงของเธอแล้วทันที
ช่วงนี้สายตาของเขาไม่ค่อยดี ส่วนใหญ่จึงมักหลับตาเพื่อเรียกสติ
พอได้ยินเสียง เขาก็ลืมตาขึ้น
ไม่พูดอะไร เอาแต่มองเธอเงียบ ๆ
สายตานั้นทำให้เวินซูชะงักฝีเท้าไปครู่หนึ่ง ก่อนจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ตอนนี้เธอไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษแล้ว เมื่อครู่เธอแค่ตกใจอยู่บ้าง เพราะนับรวมแล้ว เธอกับเซิ่งเจิงโจวอาจไม่ได้ใกล้ชิดกันมานานกว่าสองปี
จู่ ๆ ก็ย่อมรู้สึกแปลกและไม่เป็นธรรมชาติ
แต่หลังจากความกระอักกระอ่วนในช่วงแรก เธอก็ไม่ได้รู้สึกอะไรอีก อย่างไรเสียก็เป็นสามีภรรยากันมาหลายปี เรื่องที่ควรทำหรือไม่ควรทำ แม้แต่เรื่องน่าอายกว่านั้นก็เคยทำมาแล้วทั้งนั้น