ผู้ช่วยรีบกลับมา «ผู้กำกับคะ ห้องแต่งหน้าของคุณจ้าวโม่ซีกับของเฉินเจิงชนกันค่ะ ทั้งสองฝ่ายไม่มีใครยอมถอย»
ฮั่วอีขมวดคิ้ว
แค่เรื่องห้องแต่งหน้าก็ถึงกับมีปัญหากันแล้วหรือ?
เวินซูเองก็อดมองไปทางจ้าวโม่ซีไม่ได้
เหมือนเธอจะเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
ดูเหมือนเพิ่งเริ่มมีชื่อเสียงได้ไม่นาน ไม่รู้ว่าเข้าวงการมานานแค่ไหน แต่ใบหน้านี้...
กลับคล้ายฮั่วอีอยู่สามส่วน
เพียงแต่จ้าวโม่ซีเป็นดาราสาว แถมยังมีเสน่ห์เย้ายวนกว่าฮั่วอีถึงเจ็ดส่วน ทั้งรูปร่างสูงโปร่งและมีส่วนเว้าส่วนโค้งโดดเด่น ใบหน้าและโครงกระดูกล้วนสะดุดตา
จ้าวโม่ซีเดินเข้ามา เหลือบมองฮั่วอี ก่อนจะกวาดสายตาประเมินท่าทางสบาย ๆ ของเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่ใส่ใจ «ช่างแต่งหน้าที่ฉันพามามีหลายคน วันนี้ก็ต้องถ่ายชุดหลายชุด ขอใช้ห้องแต่งหน้าห้องใหญ่ห้องนี้ได้ไหม?»
ฮั่วอีเองก็สังเกตว่าจ้าวโม่ซีมีส่วนคล้ายเธออยู่บ้าง
เธอมองอีกฝ่ายเพิ่มอีกนิด
«บริษัทกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้วว่าใครจะใช้ห้องไหน เฉินเจิงจะมาถ่ายงานในอีกหนึ่งชั่วโมง ถ้าคุณใช้ห้องนี้ตอนนี้ก็เท่ากับไม่ผ่านการตกลงกัน กรุณาทำตามสัญญาด้วยค่ะ»
ฮั่วอีไม่ได้พูดจาอ่อนข้อให้
ในวงการนี้ก็เป็นแบบนี้ หากมีอำนาจต่อรองแล้วทำตัวว่าง่ายเกินไป ก็มีแต่จะถูกได้ใจแล้วเหยียบหัว
อย่างไรเสีย ดารานักแสดงพวกนี้ก็ชอบวางท่าใหญ่โต ชอบเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น
ไม่ต่างจากการแย่งบทนางเอก ใคร ๆ ก็อยากได้บทดี ๆ กันทั้งนั้น
«รู้ไหมว่าโม่ซีเป็นใคร? แค่ห้องแต่งหน้าเองไม่ใช่หรือ แค่เธอพูดคำเดียวก็จัดการได้แล้ว ทำไมต้องทำตัวไม่มีเหตุผลขนาดนี้ด้วย?» ผู้ช่วยของจ้าวโม่ซีพูดอย่างไม่พอใจ
สีหน้าฮั่วอีเย็นชาลง
เธอเกลียดนักแสดงที่อ้าปากก็เอาแต่พูดถึงเส้นสายที่สุด