ทุกอย่างได้คำตอบที่ชัดเจนในวินาทีนี้
ในเมื่อเซิ่งเจิงโจวเลือกมาร่วมงานแต่ง แล้วจะมาเพื่อให้ตระกูลฮั่วได้จบเรื่องอย่างสมบูรณ์ได้อย่างไร เพียงแต่ไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะลงมือจากมุมนี้ จนทำให้ทั้งสองตระกูลเสียหน้าไปตาม ๆ กัน
เซิ่งเจิงโจวเหลือบมอง “ถ้าพูดถึงกลอุบาย ผมจะสู้ตระกูลฮั่วได้อย่างไร อย่างน้อยผมก็เป็นพ่อแท้ ๆ ของลิ่งอี๋ การวางแผนเพื่ออนาคตของลูกเป็นเรื่องธรรมดา แต่สิ่งที่ตระกูลฮั่วทำ กลับทำให้ทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ต้องตกตะลึง”
น้ำเสียงของเขาสงบนิ่ง
แต่กลับปิดบังความเสียดสีไว้ไม่มิด
ถ้อยคำของเขากล่าวหาตระกูลฮั่วอย่างชัดเจนว่าล้ำเส้นและไร้คุณธรรม
ใบหน้าหล่อเหลาของฮั่วเยี่ยนไร้อารมณ์ “ประธานเซิ่ง คุณวางแผนได้ดีจริง ๆ ถึงกับจัดการให้ลิ่งอี๋ไปอยู่ตระกูลอวี้ ตัดความหวังของทั้งตระกูลเซิ่งและตระกูลฮั่วจนสิ้น”
ตอนนี้
ตระกูลอวี้กลายเป็นญาติสายตรงแล้ว แตกต่างจากตระกูลฮั่วโดยสิ้นเชิง
ในทางสายเลือด ตระกูลฮั่วไม่มีสถานะใด ๆ จริง ๆ แม้จะพอหาทางจัดการได้ แต่ตระกูลอวี้มีสายสัมพันธ์ทางสายเลือดที่แท้จริง ต่อให้ภายหลังตระกูลเซิ่งคิดจะเล่นกลอุบาย ก็ไร้ประโยชน์แล้ว
เซิ่งเจิงโจวชิงลงมือก่อน
ฉวยช่วงเวลาที่ได้เปรียบจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย
“เวินซูไม่อยากให้ลูกกลับไปอยู่ตระกูลเซิ่ง ผมเองก็ไม่อยากให้ลูกถูกตระกูลฮั่วของคุณยึดตัวไป จัดการแบบประนีประนอมอย่างนี้ไม่ดีหรือครับ? ประธานฮั่ว คุณผิดตรงที่โลภมากเกินไป คุณคิดว่าตัวเองมีความผูกพันกับเวินซูมากพอ จนเธอจะยอมแต่งงานกับคุณทั้งที่ตระกูลฮั่วขายลูกสาวของเธอไปแล้วหรือ”
น้ำเสียงของเซิ่งเจิงโจวเย็นชา
แต่กลับทำให้แววตาของฮั่วเยี่ยนพลันเข้มขึ้น