เป็นการโจมตีรอบด้านอย่างแท้จริง
ช่างมืดมนและโหดเหี้ยม ราวกับต้องการเล่นงานเวินซูให้ตาย
เวินซูไม่มีเวลาคิดถึงเรื่องงานแต่งแล้ว สมองของเธอหมุนเร็วจี๋ เต็มไปด้วยความคิดเห็นเกี่ยวกับลิ่งอี๋
มีคนไม่น้อยเริ่มพยายามขุดคุ้ยข้อมูลส่วนตัวของลิ่งอี๋
เธอเป็นห่วงจริง ๆ ว่าผู้อยู่เบื้องหลังจะผลักลิ่งอี๋ออกมาเป็นเป้า
เด็กยังเล็กขนาดนั้น หากถูกลากเข้าไปพัวพันกับข่าวฉาวที่ถูกคนจงใจแต่งขึ้นและปั้นแต่งขึ้น แล้วต่อไปจะเติบโตอย่างแข็งแรงได้อย่างไร?
ถึงขั้นต้องเปิดเผยลิ่งอี๋ต่อหน้าสาธารณชน ให้ถูก “ด่าทอ”
ใบหน้าสะสวยเย็นชาของเธอไร้แววอบอุ่น
“ฉันไม่อยากให้เรื่องนี้พาลไปถึงลิ่งอี๋ ข้อมูลทุกอย่างของลิ่งอี๋ห้ามเปิดเผยเด็ดขาด”
แต่ก็เป็นอย่างที่รองอธิการบดีพูด
เรื่องนี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ภายในมหาวิทยาลัยอีกต่อไป
มันลุกลามออกไปข้างนอกแล้ว แพลตฟอร์มโซเชียลและวิดีโอสั้นรายใหญ่หลายแห่งในประเทศต่างเริ่มกระพือข่าว
ต่อให้คิดจะจัดการ
ก็ไม่มีทางปิดข่าวได้สนิท
ลิ่งอี๋อาจถูกดึงออกมาอยู่ต่อหน้าสาธารณชนอย่างเต็มตัวเพราะเรื่องนี้
เผยเสียนเองก็เป็นห่วงเรื่องนี้ที่สุด
เขาวางท่าผู้ดีมาครึ่งชีวิต นี่เป็นครั้งแรกที่หลุดคำหยาบออกมา “ไอ้สารเลวที่ไหนกัน! ทำเรื่องที่ทำร้ายคนอื่นแล้วยังไม่เกิดประโยชน์กับตัวเองแบบนี้!”
“คนพวกนี้จงใจเล่นงานฉัน ไม่แน่ว่าจะไม่ได้ผลประโยชน์อะไร” แววตาของเวินซูลึกล้ำ
เพียงแต่เธอกำลังคิดว่า
หากเธอเสียชื่อเสียงย่อยยับและอนาคตพังพินาศแล้ว คนพวกนั้นจะได้ประโยชน์อะไรจากเธอบ้าง
ขณะที่กำลังคิดอยู่
โทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เวินซูเหลือบมอง
เป็นสายจากฮั่วเยี่ยน
เธอลุกออกไปด้านนอกแล้วรับสาย
เสียงของฮั่วเยี่ยนดังมาจากปลายสาย “เกิดเรื่องขึ้นใช่ไหม? ฉันได้ข่าวมาว่าคุณมีปัญหาที่มหาวิทยาลัย”