ซูหนีอานเอาแต่คิดว่าจะเก็บเงินและบัตรไว้ที่ไหนถึงจะปลอดภัย คิดไปคิดมาก็รู้สึกว่าพกติดตัวไว้ดีกว่า
คนในตระกูลซูไว้ใจไม่ได้ ห้องที่เธอพักอยู่ตอนนี้จึงเก็บเงินไว้ไม่ได้
ข้อเสียของการไม่มีมิติวับยามปรากฏให้เห็นทันที พอลงชนบทแล้ว เธอต้องรีบขอกำไลมิติจากพระเอกมาให้ได้
ถ้าจำไม่ผิด ในเนื้อเรื่องเดิมสาวหลักต้องออกแรงไม่น้อยกว่าจะได้กำไลมิติของพระเอกมา
ถึงขั้นช่วยชีวิตแม่ของพระเอกไว้ แล้วใช้กำไลมิติเป็นค่าตอบแทน จึงจะได้มันมา
ดูท่าเนื้อเรื่องที่สาวหลักได้มิติวับยามติดตัวมาจะเกิดขึ้นค่อนข้างช้า
ซูหนีอานเหลือบมองเวลา ตอนนี้บ่ายโมงแล้ว
สมัยนี้ถ้าจะไปซื้อของ ส่วนใหญ่ต้องไปกันแต่เช้า
ไปสายก็ซื้อของดีราคาถูกไม่ได้แล้ว
แต่ซูหนีอานไม่ได้ใส่ใจเรื่องพวกนี้นัก ตอนนี้เธอแค่อยากซื้อของใช้ในชีวิตประจำวันสักหน่อย
ส่วนพวกอาหาร เธอไม่มีมิติวับยาม จึงขนลงชนบทไปด้วยไม่สะดวก
ถ้าจะเอาไปด้วยก็ได้แค่ไม่กี่ชั่ง ไม่อย่างนั้นจะลำบากเวลาโดยสารรถ
ซูหนีอานวางแผนไว้หมดแล้ว รอหลอกเอากำไลมิติของพระเอกมาได้ก่อน ค่อยกักตุนเสบียงไว้ในมิติ
แต่เธอไม่มีทางปล่อยให้ครอบครัวของพระเอกต้องลำบากแน่นอน เธอได้กินของอร่อย ครอบครัวของพระเอกก็ได้กินของดีไปด้วย!
ตอนออกจากบ้าน ซูหนีอานก็เห็นซูซีซีแต่งตัวราวกับนกยูงตัวเมีย ยืนเชิดคออยู่ในลานบ้าน มองเธออย่างหยิ่งผยอง
ถ้าเป็นเจ้าของร่างเดิม พอเห็นซูซีซีแต่งตัวสวยขนาดนั้น ขณะที่เสื้อผ้าของตัวเองเป็นเพียงชุดผ้าหยาบเก่า ๆ มีรอยปะเต็มไปหมด คงรู้สึกด้อยจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นแล้ว