เจียงเอี้ยนสีหน้าเย็นชา นิ่งเฉย ภายใต้การปกปิดของห่อผ้า เธอหยิบยาออกจากมิติของตัวเอง
ในขณะที่รีบตำยาให้เป็นผงละเอียด เธอพูดเย็นชา: “รอส่งถึงโรงพยาบาล เด็กคนนี้คงไม่รอดแล้ว ถ้าพวกคุณมีวิธีที่ดีกว่าก็เสนอมาได้เลย เกิดเรื่องขึ้นพวกคุณรับผิดชอบ แต่ถ้าไม่มีก็หุบปาก!”
คำพูดนี้ไม่สุภาพเอาเสียเลย แต่ก็ไม่มีใครกล้าโต้แย้ง
ไม่มีใครอยากเอาตัวเองเข้าไปยุ่งเรื่องวุ่นวาย
เสี่ยวหลิวรู้สึกลำบากใจไปหมด
แต่เด็กชายตัวน้อยที่อยู่ข้างๆ กลับจ้องเจียงเอี้ยนด้วยดวงตากลมโตสีดำสนิท
แล้วมองดูใบหน้าของน้องสาวที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงมากขึ้นเรื่อยๆ กำหมัดเล็กๆ แน่น
เขารู้ดีกว่าคนอื่นว่าอาการของน้องสาวเป็นอย่างไร การส่งโรงพยาบาลไปไม่ทันแน่นอน...
กัดฟันแน่น เขาดึงชายกางเกงของเสี่ยวหลิว พูดด้วยสีหน้าบึ้งตึง: “ลุงหลิว ให้เธอลองเถอะค่ะ!”
เสี่ยวหลิวนิ่งอึ้ง
อยากจะพูดอะไรอีก แต่รู้สึกได้ว่ามือเล็กๆ ของเด็กหญิงในอ้อมแขนที่กำแขนเสื้อของตนเริ่มอ่อนแรงลงทีละน้อย หัวใจก็พลันตื่นตระหนก
สุดท้ายก็กัดฟัน ทำตามที่พูด
ตอนนี้นอกจากจะให้เธอลองแล้ว ก็ไม่มีวิธีที่ดีกว่า
แต่เขาก็ยังอดห่วงไม่ได้ กำชับหนึ่งประโยค: “คุณต้องรักษาเด็กคนนี้ให้หายให้ได้ นี่คือแก้วตาดวงใจของผู้บังคับบัญชาของเรา เกิดเรื่องขึ้น พวกเราสองคนรับผิดชอบไม่ไหวแน่!”
เจียงเอี้ยนไม่ได้พูดอะไร ลงมืออย่างคล่องแคล่ว ใช้ห่อผ้าเป็นฉากบัง หยิบยามาจากมิติ ป้อนให้เด็กกิน
หลังจากป้อนยาแล้ว เธอก็หยิบผ้าเช็ดหน้าที่สะอาดออกมาจากถุงผ้า ชุบน้ำ แล้วเช็ดตัวที่ร้อนผ่าวของเด็กน้อยเบาๆ
เด็กน้อยที่เจ็บปวดทรมาน รู้สึกได้เพียงว่ามีกลิ่นหอมสะอาดบางอย่างอบอวลอยู่ที่ปลายจมูกของเธอ
ช่างอบอุ่น อ่อนโยน...
เธออดไม่ได้ที่จะขยับมือเล็กๆ จับชายเสื้อของเจียงเอี้ยนไว้เบาๆ
เด็กชายก็จ้องมองเธอไม่วางตา ไม่พลาดแม้แต่นิดเดียว
ถ้าน้องสาวเป็นอะไรไป เขาจะต้องเอาเรื่องกับผู้หญิงคนนี้ให้ได้แน่นอน!
เวลาผ่านไปทีละวินาที
เสี่ยวหลิวรู้สึกทรมานใจยิ่งนัก เหงื่อเย็นบนหน้าผากเช็ดแล้วเช็ดอีก
ผู้คนรอบข้างก็กลั้นหายใจ รอคอยผลลัพธ์
บางคนก็ดีใจที่ได้เห็นคนอื่นเดือดร้อน
สาวบ้านนอกที่ไม่รู้มาจากไหน กล้าดีทำเป็นพระเอกช่วยคนตามอำเภอใจ
เด็กสองคนนี้คือไข่ทองคำของท่านผู้พันฮั่ว เพราะท่านผู้พันฮั่วมีอาการเป็นหมัน นี่อาจเป็นลูกคนเดียวของเขา
ถ้าเกิดเรื่องขึ้น สาวบ้านนอกคนนี้จะต้องถูกท่านผู้พันฮั่วผู้โหดร้ายถลกหนังแน่นอน!
อย่างไรก็ตาม สองนาทีต่อมา...
เด็กหญิงที่เคยหายใจหอบเหนื่อย ค่อยๆ หายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ
ผื่นแดงบนใบหน้าก็ค่อยๆ จางหายไป กลับมาสีผิวปกติ
เจียงเอี้ยนถอนหายใจยาว ยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก
เธอลุกขึ้นยืน: “เด็กไม่เป็นอะไรแล้ว!”
พอพูดจบ ก็เห็นเด็กหญิงที่เคยดูเหมือนจะขาดใจตาย ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ
มองทุกอย่างด้วยความงุนงง
เด็กชายทนไม่ไหวอีกต่อไป พุ่งเข้าไปกอดน้องสาว ซบหน้าลงที่ซอกคอของน้อง สะอื้นไห้อย่างอดทนและเก็บกด
ฝูงชนอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงอุทานออกมาเป็นระลอก
“รักษาจนหายได้จริงๆ ด้วย!”
“ผู้หญิงคนนี้เก่งเกินไปแล้ว เมื่อกี้ป้อนยาอะไรให้ รักษาเด็กหายเร็วขนาดนี้! เจ๋งจริงๆ!”
เสี่ยวหลิวตื่นเต้นจนน้ำมูกน้ำตาไหล รีบอุ้มเด็กหญิงขึ้นมา ขอบคุณเป็นพันครั้ง
“คุณสหาย! ขอบคุณมากจริงๆ! คุณชื่ออะไร เดี๋ยวผู้บังคับบัญชาของเราจะต้องมาขอบคุณคุณอย่างแน่นอน!”
เจียงเอี้ยนโบกมือ: “ไม่ต้องขอบคุณหรอก รีบส่งโรงพยาบาลไปตรวจดูหน่อยเถอะ จะได้มั่นใจว่าไม่มีปัญหาอื่น อาการแพ้แบบนี้เรื่องใหญ่ก็ใหญ่ เรื่องเล็กก็เล็ก เด็กร่างกายอ่อนแอ ประมาทไม่ได้”
พูดจบเธอก็ลุกขึ้น ตบฝุ่นบนกางเกง แล้วหันหลังเดินจากไป
ตัวเองยังต้องไปหาไอ้ผู้ชายสารเลวนั่นเพื่อคิดบัญชี ไม่มีเวลามาเสียเวลา
เสี่ยวหลิวอุ้มเด็กคนหนึ่งไว้ในแต่ละแขน ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจไปโรงพยาบาลก่อน
เขารีบวิ่งด้วยก้าวยาวๆ ฮั่วหยุนเฉิงกุมมือน้องสาวไว้แน่น แล้วอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองเงาหลังของเจียงเอี้ยน
คิ้วเรียวสวยขมวดเล็กน้อย ริมฝีปากเล็กเม้มแน่น ดวงตากลมโตสีดำเหมือนลูกองุ่นเผยความสับสน
เมื่อกี้ทำไมเขาถึงรู้สึกชอบผู้หญิงคนนั้นโดยสัญชาตญาณ รู้สึกคุ้นเคยและอยากเข้าใกล้เธอ...
อีกด้านหนึ่ง เจียงเอี้ยนก็หาผู้ที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ที่ประตูโรงงานทหารเจอแล้ว
ทหารหนุ่มที่ยืนเฝ้ายามเห็นสาวสวยคนหนึ่งเดินตรงมาหาตน ตื่นเต้นจนปลายหูแดงก่ำ
ที่จริงก็เพราะรูปร่างหน้าตาของเจียงเอี้ยนสะดุดตาเกินไป
ถึงแม้จะแต่งตัวเรียบง่าย แต่ใบหน้าก็สวยจริงๆ ใบหน้าหวานละเอียด งดงามสดใส ดวงตาโตกลมแจ่มใส
ผมเปียสีดำสนิทสองข้างถักแนบไว้ที่หน้าอก หน้าอกอวบอิ่มเหมือนลูกท้อ เอวบางเล็ก ลงมาด้านล่างเป็นสะโพกที่อวบอิ่มได้รูป สมบูรณ์แบบยิ่งนัก
บริเวณใกล้เขตทหารนอกจากบ้านพักครอบครัวแล้ว แม้แต่ยุงที่บินผ่านก็ยังเป็นตัวผู้
ไม่เคยเห็นภาพแบบนี้มาก่อน
ทหารหนุ่มหน้าซื่อถามด้วยใบหน้าแดงก่ำ: “สหายคะ คุณมาหาใคร?”
เจียงเอี้ยนหยิบเอกสารออกมายื่นให้ สุภาพกล่าว: “ฉันเป็นภรรยาของโจวเหวินซู หัวหน้าแผนกฝ่ายธุรการของโรงงานทหารหงซิน มารับศพและเงินบำเหน็จของเขา!”
ทหารหนุ่มได้ยินคำพูดของเธอ ก็ถึงกับตะลึง มองเธอด้วยความประหลาดใจ
“คุณหมายถึงหัวหน้าแผนกโจว?”
เจียงเอี้ยนพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดวงตาแดงก่ำ: “ใช่! ฉันเป็นเมียของเขา เขาส่งจดหมายกลับบ้าน บอกว่าตกไปในโรงงานผลิตตอนปฏิบัติหน้าที่จึงเสียชีวิต ให้ฉันมารับศพและเงินบำเหน็จ!”
พูดจบยังรีบหยิบทะเบียนสมรสของทั้งคู่กับจดหมายแจ้งข่าวการเสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่ของโจวเหวินซูออกมาให้ดู
สีหน้าเศร้าโศกกล่าว: “สหาย คุณบอกฉันที ร่างของสามีฉันอยู่ที่ไหน ฉันจะพาเขากลับบ้าน...”
ทหารหนุ่มไม่ทันได้มองสาวสวยแล้ว สีหน้าเหมือนเจอผีเข้าให้
หัวหน้าแผนกโจวไม่ใช่ยังมีชีวิตอยู่สบายดีหรือ?
เมื่อเช้านี้เขายังเห็นเขานำทีมตรวจสอบการผลิตในโรงงานอยู่เลย
อีกอย่าง หัวหน้าแผนกโจวแต่งงานไปแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมจู่ๆ ถึงมีเมียที่สวยขนาดนี้โผล่มาอีกคน!
แต่เขาก็ไม่กล้าประวิงเวลา รีบโทรศัพท์รายงานผู้บังคับบัญชาระดับบน
พอดีช่วงนี้เป็นเวลาเลิกงานกินข้าว มีคนงานมากมายต่างพากันเดินออกมาทีละสองคน
เจียงเอี้ยนถือโอกาสปรับเสียงให้ดังขึ้นเพื่อคุยกับทหารหนุ่ม ร้องไห้อย่างสุดซึ้ง
“ได้ยินว่าสามีของฉันตกลงไปในเครื่องผสมในโรงงาน ถูกบดจนตายทั้งเป็น ไม่รู้ว่าจะเหลือศพครบหรือเปล่า ยังจะได้กลับบ้านไหม กลัวเหลือเกินว่าพ่อแม่สามีอายุแปดสิบกว่าที่ป่วยติดเตียงอยู่ที่บ้านจะได้ข่าวแล้วช็อคตายตามไป!”
อะไรนะ?
สามีตกลงไปในเครื่องผสมแล้วถูกบดตาย พ่อแม่สามียังป่วยติดเตียงอยู่ที่บ้านอีก?
เมียน้อยคนนี้ช่างน่าสงสารจริงๆ!
มองอีกที
โอ้โฮ!
แม่ม่ายเพิ่งเสียสามีคนนี้หน้าตาสวยงดงามแปลกตา
ผิวขาวเนียนสดใส ช่างน่าเสียดายจริงๆ!
มีแม่ๆใจดีหลายคนเดินเข้ามาล้อมรอบ ปลอบใจเธอไปต่างๆนานา
ในขณะนั้นเอง โจวเหวินซูที่กำลังพาภรรยาและลูกเลี้ยงออกไปซื้อของ ขี่จักรยานมาถึงครึ่งทางก็เห็นมีคนอยู่หน้าค่ายทหารก่อเรื่อง
ตอนแรกไม่ได้ใส่ใจอะไร
แต่เหลือบไปเห็นเงาร่างคุ้นเคยที่หน้าประตู ก็ถึงกับตะลึง
ใบหน้านั้น รูปร่างนั้น ไม่ใช่เจียงเอี้ยนอีกหรือ!
สาวบ้า...คนนั้นมาที่ค่ายทหารได้ยังไง!
เขาไม่ใช่เขียนจดหมายกลับบ้านให้คนที่บ้านจัดการแล้วหรือ!
ตามหลักแล้ว ตอนนี้เจียงเอี้ยนน่าจะถูกพี่ชายเขาทำลายความบริสุทธิ์ ขังไว้ในห้องร้องไห้ให้น้ำตาตกเพื่อให้กำเนิดลูกชายสืบสกุลให้ตระกูลโจวสิ!
ในสมองของโจวเหวินซูระเบิดความคิดมากมายในชั่วพริบตา ร้อนรนจนเหงื่อเย็นผุดขึ้นทั่วตัว
ถ้ามีคนรู้ว่าเขาโกงการแต่งงาน ชีวิตเขาก็จบแน่!