ตระกูลเซียว
ตั้งอยู่ชานเมืองอวิ๋นไห่ เป็นคฤหาสน์หลังใหญ่แห่งหนึ่ง
คฤหาสน์แห่งนี้มีพื้นที่กว้างขวาง ภายในมีวิลล่าหลังใหญ่โอ่อ่า ทั้งยังมีสวนและหอสูง งดงามด้วยกลิ่นอายคลาสสิกและบรรยากาศราวบทกวี
ด้านหนึ่งเผยให้เห็นความมั่งคั่งของตระกูลเซียว อีกด้านก็แสดงถึงรสนิยมอันสูงส่งของเจ้าของ
เซียวชิวสุ่ยจอดรถเรียบร้อยแล้วพาหลินโม่เข้าไปยังลานหลักของคฤหาสน์ ทันทีที่ก้าวเข้าไป ก็เห็นชายหนุ่มสวมสูทเนี้ยบคนหนึ่งกำลังพาหญิงสาวเดินตรงมาทางนี้
“น้องสาว คนนี้คือ...”
ชายหนุ่มในชุดสูทมองหลินโม่ด้วยสีหน้าฉงน
“คนนี้คือคุณหลินค่ะ” เซียวชิวสุ่ยแนะนำ “คุณหลินคะ นี่คือพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของฉัน เซียวชีเทียนค่ะ”
หลินโม่พยักหน้า “สวัสดีครับ”
ชายหนุ่มในชุดสูทไม่ได้ตอบรับ เพียงกวาดตามองหลินโม่ ก่อนเอ่ยเยาะเย้ย “น้องสาว ผู้เชี่ยวชาญที่เธอพูดถึงก่อนหน้านี้ว่าจะช่วยรักษาคุณปู่ให้หาย คงไม่ใช่เขาหรอกนะ?”
“คนคนนี้ยังหนุ่มขนาดนี้ เธอพาเขามารักษาคุณปู่ ไม่คิดว่าเหลวไหลเกินไปหน่อยหรือ!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น
หลินโม่ก็ขมวดคิ้ว
ระหว่างทาง เซียวชิวสุ่ยเล่าให้เขาฟังว่า ตอนนี้ท่านผู้เฒ่าเซียวกำลังอยู่ในภาวะวิกฤต เหล่าลูกหลานในตระกูลต่างช่วยกันคิดหาทางเพื่อปลุกคุณปู่ให้ฟื้นขึ้นมา
อย่างไรเสีย ท่านผู้เฒ่าเซียวก็เป็นประธานบริษัท มีอำนาจตัดสินใจเด็ดขาด ใครช่วยรักษาท่านให้หายได้ก็ถือเป็นผลงานชิ้นใหญ่ และย่อมได้รับผลตอบแทนไม่น้อยในภายหลัง
ในบรรดานั้น เซียวชีเทียน ลูกพี่ลูกน้องของเธอเป็นคนกระตือรือร้นที่สุด