ครู่ต่อมา เสียงร้องอันน่าเวทนาก็ดังออกมาจากในห้อง ตามมาด้วยเสียงร้องไห้โฮของคุณนายหยู่
ความเคลื่อนไหวในเรือนของคุณนายหยู่ใหญ่โตเกินไป หลังจากนั้นไม่ถึงหนึ่งเค่อ ลูกชายและลูกสะใภ้หลายคนที่ตกใจก็มารวมตัวกันในห้องของคุณนายหยู่
"คุณแม่ ท่านเป็นอะไรไป?"
ลูกชายสามคนกับสะใภ้ต่างก็ไม่เข้าใจ วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดปีที่หกสิบของคุณนายใหญ่ ซึ่งเป็นวันที่น่ายินดี แต่กลับเป็นเช่นนี้?
"ลูกคนโต น้องสาวของเจ้าตายอย่างน่าเวทนา ฮือ ๆ ๆ..."
คุณนายหยู่ยังไม่ได้ตรวจสอบยาที่อยู่ในขวด แต่เพียงจดหมายที่ถืออยู่ในมือ ก็เชื่อคำพูดของจี้เยว่หรูที่พูดในวันนี้ไปหมดแล้ว
ลูกชายคนโตของตระกูลหยู่ไม่เข้าใจ คุณแม่ไม่ควรจะเสียใจขนาดนี้ เพราะน้องสาวเสียชีวิตไปกว่าสองปีแล้ว
คุณนายหยู่ยื่นจดหมายในมือให้ด้วยมือที่สั่นเทา ยังไม่ทันอ่านจบ ตาของพี่ชายคนโตก็แดงก่ำไปด้วยความโกรธ
"หลินมู่เฟิง เจ้ากล้าดียังไง!"
ลูกชายคนที่สองและคนที่สาม อดใจรอไม่ไหวจึงเข้ามาดูข้างๆ พี่ชายคนโต เมื่อเห็นเนื้อความในจดหมาย ลูกชายคนที่สามก็ทุบโต๊ะอย่างแรง เลือดสดกระเซ็นจากมือทันที
"คุณแม่วางใจได้ ข้าจะฆ่าหลินมู่เฟิงเพื่อแก้แค้นแทนน้องสาว!"
"น้องสาม อย่าทำอะไรหุนหันพลันแล่น พวกเราต้องวางแผนกันให้ดี"
"พี่ใหญ่!"
"ฟังคุณแม่สิ"
ลูกชายคนโตมองคุณแม่ ซึ่งดูแก่ลงไปสิบปีในเวลาเพียงชั่วยามกว่า ๆ เท่านั้น
"คุณแม่ ท่านว่าอย่างไรพวกเราก็ทำอย่างนั้น ล้างแค้นแทนน้องสาวให้ได้"