ตอนนั้นลูกสาวเล่าให้ฟังเป็นเรื่องขำขัน ประชดตัวเองว่าคลอดลูกครั้งแรกไม่มีประสบการณ์ หลังจากนั้นก็ไม่เคยพูดถึงอีกเลย
นางเองก็เคยมีความสงสัยอยู่ในใจอยู่บ้าง ตอนที่ลูกสาวตั้งครรภ์มาหานางที่จวน ยังเคยให้หมอประจำจวนตรวจชีพจรให้
ตอนนั้นหมอประจำจวนบอกชัดเจนว่าตั้งครรภ์ลูกเดียว ต่อมากลับไปก็ยังเคยถามหมอประจำจวนอีก หมอประจำจวนพูดอย่างลังเลว่าอาจจะเป็นเพราะตนวิชายังไม่แก่กล้า ตรวจไม่พบ
สุดท้ายเรื่องนี้ก็เงียบหายไป แต่ตอนนี้ ความรู้สึกผิดปกตินั้นก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง
"เจ้าลงไปจัดการเถิด จำไว้ว่าต้องหลบผู้คนหน่อย"
"เจ้าค่ะ ฮูหยินผู้เฒ่า"
"คุณยาย พวกท่านคุยอะไรกันหรือเจ้าคะ?"
คุณนายหยู่ฝืนยิ้มออกมา
"ไม่มีอะไร ว่านว่านหิวหรือยัง?"
หลินว่านว่านส่ายหน้า
"ไม่หิวเลยสักนิด เมื่อครู่กินขนมจนอิ่มแล้วเจ้าค่ะ"
ปฏิสัมพันธ์ระหว่างคนแก่กับเด็กเล็กบนเก้าอี้นายหญิง ถูกจี้เยว่หรูเห็นหมดทั้งนั้น ไม่รู้ว่าพอรู้ความจริงเข้า คุณนายหยู่จะยังยิ้มออกตอนเผชิญหน้ากับฝาแฝดชายหญิงหรือไม่
ตระกูลหยู่ร่ำรวยเงินทอง วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดครบหกสิบปีของคุณนายหยู่ ก็ยอมทุ่มทุน
พอคนมารวมตัวกันเกือบครบ ต่างก็ย้ายไปที่โรงงิ้ว เวทีงิ้วมีอยู่แล้ว ด้านล่างจัดโต๊ะไว้ยี่สิบโต๊ะ เดี๋ยวทุกคนจะได้กินข้าวฟังงิ้วไปพร้อมกัน
คุณนายหยู่ไม่ใช่นิสัยชอบจัดงานใหญ่โต ดังนั้นวันนี้จึงเพียงเรียกครอบครัวที่สนิทสนมมารวมกันยี่สิบโต๊ะ ส่วนใหญ่เป็นพ่อค้าแม่ค้า
ขุนนางไม่ค่อยมี แม้จะมีก็เป็นสตรีในเรือนของขุนนางชั้นผู้น้อย
ถ้าจะพูดถึงผู้ที่มีฐานะสูงสุด ก็คงต้องเป็นจวนอันซุนโหว จี้เยว่หรูฮูหยินผู้สืบตำแหน่งต่อจากฮูหยินเดิม