คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเจียงผู้นั่งอยู่ข้างๆ เจียงไท่ไท้อดไม่ได้ที่จะดึงแขนเสื้อของเจียงไท่ไท้ แล้วเรียกเสียงเบาๆ ว่า 'ท่านแม่' เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจกับการกระทำที่ไม่มีมารยาทของเจียงไท่ไท้เป็นอย่างมาก
เจียงไท่ไท้ดึงแขนเสื้อของตนเองกลับมา ตลอดเวลาไม่แม้แต่จะมองลูกสาวคนโต แม้แต่สายตาก็ยังจดจ่ออยู่กับจี้เยว่หรูที่อยู่กลางวงสนทนา
คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเจียงรู้สึกหมดหนทางอย่างยิ่ง ตระกูลของพวกนางเป็นเพียงพ่อค้าเท่านั้น บางทีสักวันหนึ่งทั้งตระกูลเจียงอาจต้องพินาศเพราะปากของมารดา
เรื่องเช่นนี้จะถามได้อย่างไร ดูสิคุณหญิงทั้งหลายในห้องไม่มีใครเอ่ยปากสักคน แล้วเหตุใดมารดาจึงต้องถามเช่นนี้ด้วย
"เรื่องเล่าลือไม่อาจเชื่อถือได้ ทุกท่านฟังผ่านหูไปก็แล้วกัน
ท่านแม่สามีของข้าจะขว้างถ้วยชาใส่ข้าเพราะสินเดิมของข้าได้อย่างไรกัน นางเพียงแค่ต้องการให้ข้ามอบชุดหัวหน้าสร้อยทับทิมให้น้องสามีเท่านั้น"
เดี๋ยวก่อน ข้อมูลในประโยคนี้มากเกินไป พวกนางต้องใช้เวลาย่อยสักหน่อย
"ไม่แปลกที่ท่านย่ากับน้องสามีต่างพูดว่าเจ้าใจแคบ ไม่ใช่แค่ชุดหัวหน้าสร้อยทับทิมชุดหนึ่ง เจ้าให้น้องสามีของเจ้าไปก็เท่านั้นเอง"
ในขณะที่ทุกคนยังตั้งตัวไม่ทัน หลินว่านว่านก็ลุกขึ้นยืนแล้วพูดกับจี้เยว่หรู
ยามนั้นคุณหนูรองแห่งตระกูลจี้แต่งงานเข้าจวนอันซุนโหวในฐานะภรรยาเอกคนใหม่ สินเดิมเรียกได้ว่าอลังการล้นฟ้า
ชุดหัวหน้าสิบชุดที่อยู่นำขบวนล้วนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ชุดที่ทำจากทับทิมมีเพียงชุดเดียว จนถึงตอนนี้ผู้ที่ไปมุงดูในตอนนั้นยังจำได้แม่น