คนรับใช้กดท้องของหลินว่านว่านอยู่พักใหญ่ ก่อนที่น้ำในท้องจะพุ่งออกมาหมดด้วยเสียงดังปึ่ง
พวกนางอวี้ไม่กล้าอยู่ต่ออีก เกรงว่านางจี้เยว่หรูจะยังมีแผนการซ่อนเร้นรออยู่
เวลานี้ในจวนอันซุนโหวทั้งหมด ล้วนเป็นคนของนางจี้เสียเป็นส่วนใหญ่ กลุ่มคนรับใช้จึงพาสองเด็กน้อยออกไป
นางจี้เยว่หรูหัวเราะเย็นชา หากไม่ใช่เพราะยังไม่ถึงเวลา นางจะต้องเอาชีวิตของหลินว่านว่านให้ได้แน่
คนเพิ่งจะไป ก็มีคนรับใช้เดินเข้ามา
“ฮูหยิน ฉางผิงกงจู้เพิ่งส่งหนังสือเชิญมาให้ท่าน พรุ่งนี้พระนางจะจัดงานชุมนุมกวีที่จวน รับสั่งให้ฮูหยินไปร่วมงานโดยไม่ขาด”
นางจี้เยว่หรูรับหนังสือเชิญจากสาวใช้มา แล้วโยนทิ้งไว้ข้างตัวอย่างไม่ใส่ใจ ไม่คิดว่าอันซุนโหวจะลงมือเร็วขนาดนี้
งานชุมนุมกวีอย่างนั้นหรือ นางจะต้องไปร่วมแน่นอน
แม้ฉางผิงกงจู้จะมีนิสัยเอาแต่ใจอยู่บ้าง แต่ก็ถือว่าเป็นคนเที่ยงธรรม นางจะกำจัดอันซุนโหว ก็ต้องจัดการฉางผิงกงจู้ก่อน อย่าให้พระนางกลายเป็นกำลังหนุนช่วยอันซุนโหวได้
นางไม่เชื่อว่าหากฉางผิงกงจู้รู้เรื่องสกปรกของอันซุนโหวแล้ว จะยังรักเขาอย่างที่เคยเป็น ฉางผิงกงจู้ไม่ใช่คนหัวอ่อนเรื่องความรักโง่ๆ อย่างแน่นอน
[ท่านแม่ อันซุนโหวใช้ประโยชน์จากฉางผิงกงจู้ได้ ท่านก็ใช้ได้เหมือนกัน ขึ้นอยู่กับว่าใครจะก้าวล้ำหน้ากว่ากัน]
“อันอันพูดถูก แม่ก็คิดเช่นนั้น”
เวลานี้ในจวนฉางผิงกงจู้ อันซุนโหวยังอยู่กับฉางผิงกงจู้
นายสั่งการเพียงปากเดียว บ่าวไพร่ก็ต้องวิ่งจนขาแทบหัก
งานชุมนุมกวีที่ฉางผิงกงจู้จะจัด ย่อมไม่ใช่ระดับต่ำต้อย เพียงเพราะคำพูดไม่กี่ประโยคของอันซุนโหวเมื่อครู่ ฉางผิงกงจู้ก็ตัดสินใจจัดงานชุมนุมกวีขึ้นมาฉับพลัน ยังจะจัดในวันพรุ่งนี้อีกต่างหาก บ่าวไพร่ในจวนของพระนางจึงแตกตื่นวุ่นวายกันเป็นอย่างยิ่ง