มิติของหานอิ๋งอาจไม่เหมือนของคนอื่น
มิติไม่ได้กว้างนัก มีพื้นที่ประมาณ 1 หมู่เท่านั้น
พื้นที่ตรงนี้สามารถใช้เพาะปลูกพืชได้
คนก็เข้าไปข้างในได้ แต่มีข้อจำกัดเรื่องเวลาที่จะอยู่ในมิติได้ในแต่ละวัน
ข้อจำกัดนี้ไม่ได้มีผลแค่กับหานอิ๋ง แต่มีผลกับสิ่งมีชีวิตทุกชนิด
นั่นหมายความว่ามิติของหานอิ๋งใช้ปลูกพืชได้ แต่เพราะมีข้อจำกัดด้านเวลา จึงเลี้ยงสิ่งมีชีวิตไม่ได้
ในมิติมีแถบเวลานับถอยหลังอยู่
เมื่อเวลาหมด สิ่งมีชีวิตที่อยู่ข้างในก็จะถูกดีดออกมา
หานอิ๋งค้นพบเรื่องนี้ในวันแรกที่ย้อนกลับมาเกิดใหม่
ตอนแรก เธออยู่ในมิติได้เพียงวันละ 30 นาที
แต่วันต่อมา หลังจากหานอิ๋งเก็บเครื่องประดับบางชิ้นที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้เข้าไปในมิติ ทองคำทั้งหมดกลับหายไป!
หลังจากนั้นเธอก็พบว่ามิติเลื่อนระดับแล้ว
มิติเลื่อนขึ้นเป็นระดับ 1
เวลาอยู่ข้างในเพิ่มขึ้นวันละ 30 นาที รวมเป็น 1 ชั่วโมง
โชคดีที่เวลานี้สะสมได้ เวลาที่ใช้ไม่หมดในวันนี้ก็จะทบไปวันพรุ่งนี้ สะสมต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ
คล้ายกับอินเทอร์เน็ตมือถือที่ใช้ไม่หมดในเดือนนี้ ก็ยังใช้ต่อในเดือนหน้าได้
เพียงแต่เวลาในมิติไม่ได้สะสมได้แค่สองเดือนเหมือนปริมาณอินเทอร์เน็ต แต่สะสมต่อไปได้ไม่สิ้นสุด
วันนี้เป็นวันที่สามหลังจากหานอิ๋งย้อนกลับมาเกิดใหม่ เวลาที่สะสมอยู่ในมิติมีทั้งหมด 2 ชั่วโมงแล้ว
พื้นที่เพาะปลูกในมิตินี้ค่อนข้างเล็ก แต่ในนั้นยังมีตัวช่วยโกงอีกอย่างหนึ่ง
หานอิ๋งขยับความคิด กล่องสีม่วงเข้มใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้างกาย
มันเล็กนิดเดียว ใหญ่กว่าฝ่ามือเล็กน้อยเท่านั้น
กล่องดูเหมือนทำจากไม้ แต่หานอิ๋งไม่รู้แน่ชัดว่าทำจากวัสดุอะไร
เมื่อเปิดกล่อง ด้านล่างมีแผ่นกระดาษวางซ้อนกันอยู่บาง ๆ