ครึ่งชั่วโมงต่อมา เฮ่อหวยชวนก็อุ้มซุ่ยซุ่ยลงมาจากโรงแรมห้าดาว
งานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของเซิ่งหาวเทคโนโลยีจัดขึ้นที่นี่ แถมยังส่งบัตรเชิญมาให้เขาด้วย จุดประสงค์ชัดเจนจนไม่ต้องพูดอะไรมาก
คิดจะยั่วโมโหเขาเหรอ? หึ ก็ต้องดูก่อนว่าพวกนั้นมีความสามารถพอหรือเปล่า
ซุ่ยซุ่ยโอบคอเขาไว้ พลางมองไปรอบ ๆ อย่างอยากรู้อยากเห็น สายตาหยุดอยู่ที่อาหารหน้าตาน่ากิน เธอขยับเข้าไปกระซิบข้างหูเฮ่อหวยชวนว่า “พ่อคะ มากินข้าวที่นี่แพงมากเลยใช่ไหม?”
เฮ่อหวยชวนหัวเราะเบา ๆ แล้วตอบว่า “ไม่เป็นไร วันนี้มีคนเลี้ยง กินให้เต็มที่เลย”
ระหว่างที่กำลังพูด ซุ่ยซุ่ยก็เห็นก่วนอี้หมิงเดินเข้ามา เขาสวมสูท ยกแก้วเหล้าขึ้นพูดกับเฮ่อหวยชวนว่า “คุณเฮ่อ ขอบคุณที่ให้เกียรติมาร่วมงานนะครับ เพราะความสำเร็จของผมในวันนี้ขาดความช่วยเหลือจากคุณไม่ได้เลย”
เฮ่อหวยชวนไม่แม้แต่จะมองเขา
ซุ่ยซุ่ยกลับขมวดคิ้วน้อย ๆ มองก่วนอี้หมิง แล้วถามเฮ่อหวยชวนว่า “พ่อคะ วันนี้เขาเป็นคนเลี้ยงเหรอ?”
“อืม”
พอเห็นเขาพยักหน้า ซุ่ยซุ่ยก็ถลึงตาใส่ก่วนอี้หมิงอย่างดุดันสมวัย ก่อนจูงเฮ่อหวยชวนไปยังโซนอาหารบุฟเฟต์
เธออ้าปากน้อย ๆ โบกแขนป้อม ๆ อย่างมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม “พ่อคะ กินกัน!”
กินเจ้าคนเลวให้หมดตัวไปเลย!
จะได้ไม่มารังแกพ่ออีก
ฮึ!
เฮ่อหวยชวนอดหัวเราะไม่ได้
ลูกสาวของเขาทำไมน่ารักขนาดนี้นะ
ความเคลื่อนไหวของพ่อลูกดึงดูดสายตาคนไม่น้อยอย่างรวดเร็ว พอเห็นยมทูตมีชีวิตคนนั้นยิ้มให้เด็กผู้หญิงอย่างมีความสุข แถมเด็กคนนั้นยังเรียกเขาว่าพ่อ ทุกคนก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาแต่งงานมีลูกตั้งแต่เมื่อไร ทำไมไม่เคยได้ยินข่าวมาก่อน