ตกกลางคืน เฮ่อจิ่งสิงเพิ่งเอนตัวลงบนเตียง เจ้าก้อนแป้งตัวน้อยก็กลิ้งดุ๊กดิ๊กเข้ามาหาเขา
ซุ่ยซุ่ยโผล่ออกมาจากผ้าห่ม แล้วยิ้มอย่างว่าง่ายให้เขา
เฮ่อจิ่งสิงมองเธออย่างเอือมระอา “มีอะไร”
ซุ่ยซุ่ยเม้มปาก ดึงชายเสื้อเขาแล้วถามเสียงเบา “อาเล็ก อาโตมาพร้อมกับเจ้าคนเลวคนนั้นวันนี้ใช่ไหม”
เฮ่อจิ่งสิงตอบ “ประมาณนั้นมั้ง เรียนห้องเดียวกันมาตลอด มีอะไรเหรอ”
“งั้นอารู้จักแม่ของหนูด้วยไหม”
เธอรู้แล้วว่าเจ้าคนเลววันนี้คืออาน้าของเธอ ดูท่าจะอายุไล่เลี่ยกับแม่
ถ้าอาเล็กสนิทกับเขา อาเล็กก็น่าจะเคยเจอแม่เหมือนกันใช่ไหม
เมื่อเห็นแววตาคาดหวังของเด็กหญิง เฮ่อจิ่งสิงก็เข้าใจว่าเธออยากถามเรื่องหลัวซู
ที่จริงเขาไม่ได้สนิทกับหลัวซูเลย
หลัวซูกับหลัวเยี่ยนซิวเป็นฝาแฝดกัน เพียงแต่หลัวซูถูกอุ้มสลับตัว
หลัวซูเรียนไม่เก่ง โรงเรียนของพวกเขาแบ่งห้องตามผลการเรียน ห้องเรียนของเขากับหลัวซูจึงอยู่ห่างกันมาก
ความทรงจำที่เขามีต่อหลัวซู ก็มีแค่ภาพสาวสวยแต่ไร้สมองเหมือนแจกันประดับเท่านั้น
เธอคอยตามติดฟู่ อี้เฉินตลอดเวลา ไม่สนใจเลยว่าเขาจะทำหน้าบึ้งใส่
ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับหลัวเยี่ยนซิวกลับดีทีเดียว ทั้งคู่ชอบหยอกล้อกัน ทั้งที่หลัวเยี่ยนซิวนิสัยร้ายกาจ แต่ต่อหน้าเธอกลับว่าง่ายอย่างหาได้ยาก
เรื่องนั้นทำให้เขาหันไปมองหลัวซูมากขึ้นอยู่หน่อย แต่ก็แค่ครั้งนั้นครั้งเดียว