เจียงจิ่งเยว่อยากบอกว่าไม่ใช่ แต่ทุกคำที่เจียงจิ่งเหยาพูดล้วนเป็นความจริง
ที่ผ่านมา เขาไม่เคยปฏิบัติต่อซ่งหยุนหนีอย่างเท่าเทียมและจริงจังเลย
เขาตัดสินใจเลื่อนการหมั้นหมายฝ่ายเดียวโดยไม่ปรึกษาเธอได้ เขาบินไปต่างประเทศเพื่อดูแลผู้หญิงคนอื่นก่อนแล้วค่อยบอกเธอทีหลังได้ แต่เพราะไม่อยากให้เธออาละวาด เขากลับคิดแผนสะกดจิตที่แย่ที่สุดออกมา และเขาก็ไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่าเธอชอบอะไร อยากทำอะไร
“แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่พี่สะกดจิตเธอ ทำให้เธอลืมเรื่องระหว่างผมกับเธอไป”
เจียงจิ่งเยว่ยอมรับความผิดที่ตัวเองเคยก่อ แต่เจียงจิ่งเหยาไม่มีความผิดเลยหรือ?
เห็นชัด ๆ ว่าเขาทำผิดยิ่งกว่าตัวเองเสียอีก
เขาสะกดจิตแฟนของน้องชายแท้ ๆ แล้วยังพาเธอกลับไปที่บ้านพักส่วนตัวของตัวเอง
เจียงจิ่งเหยามีความคิดสกปรกไร้ยางอายยิ่งกว่าเขาชัด ๆ
แล้วมีสิทธิ์อะไรมาสั่งสอนเขาอยู่ตรงนี้
“พี่ใหญ่ พี่ไม่เคยสนใจความคิดของเธอ แล้วสะกดจิตเธอ เปลี่ยนความทรงจำของเธอเหมือนกันหรือไง?”
เขาหัวเราะเยาะ “สิ่งที่พี่ทำไปสูงส่งกว่าผมตรงไหนกัน?”
เจียงจิ่งเหยาไม่ได้ปฏิเสธคำพูดนั้นแม้แต่น้อย เขายอมรับอย่างตรงไปตรงมา “ฉันไม่ได้สูงส่งอะไร เพราะอย่างนั้นถึงยอมให้โอกาสนายกับเธอได้อยู่ด้วยกัน ถ้าไม่บอกความจริงกับเธอแล้วนายทำให้เธอนึกถึงอดีตได้ และเธอยินดีจะไปกับนาย ฉันจะไม่ขัดขวางเด็ดขาด”
ได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของเจียงจิ่งเยว่ค่อย ๆ เบิกกว้าง แววดีใจปรากฏขึ้นในดวงตา “พี่พูดจริงเหรอ?”