เฉิงจิ่งเหยาขับรถพาเธอไปเอาพัสดุที่ไปรษณีย์ในอำเภอ ก่อนกลับยังพาเธอแวะเดินเล่นในห้างสรรพสินค้า ซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้หลายชุด
พอเดินมาถึงแผนกเสื้อผ้าผู้ชาย พนักงานสาวหลังเคาน์เตอร์ก็ร้องทักหยุนหนี “คุณลูกค้า วันนี้พาแฟนมาซื้อเสื้อผ้าด้วยเหรอคะ?”
หยุนหนีหันไปมอง แล้วพบว่าเป็นร้านที่เธอเคยซื้อเสื้อเชิ้ตกับกางเกงขายาวให้เฉิงจิ่งเหยาคราวก่อน
เธอพลันเขินอายขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ก่อนเหลือบมองเฉิงจิ่งเหยา
เฉิงจิ่งเหยากลับมีสีหน้าเป็นปกติ เขาโอบเอวหยุนหนีอย่างไม่สะทกสะท้าน พาเธอเข้ามาใกล้ตัว แอบยอมรับคำเรียกแฟนอย่างเงียบ ๆ
หยุนหนีตบหลังมือเขาเบา ๆ ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นกว่าเดิม ก่อนตอบพนักงานเสียงเบา “อืม แค่ดู ๆ น่ะค่ะ”
พนักงานสาวยิ้มแย้มพลางมองทั้งคู่ ในใจคิดว่าลูกค้ามาแล้ว
“เสื้อเชิ้ตที่คุณซื้อให้แฟนคราวก่อนใส่พอดีไหมคะ? ดูจากรูปร่างสูงโปร่งของคุณผู้ชายท่านนี้แล้ว ใส่แล้วต้องดูดีแน่นอน วันนี้จะลองดูอย่างอื่นอีกไหมคะ? เสื้อคลุมผ้าลูกฟูกล็อตใหม่เพิ่งมาถึง ใส่ตอนอากาศหนาวกำลังดีเลยค่ะ”
หยุนหนีถูกเธอพูดจนเขิน จึงหันไปมองเฉิงจิ่งเหยาอีกครั้ง
เฉิงจิ่งเหยาบีบเอวเธอเบา ๆ ก่อนเอ่ยกับพนักงานว่า “เอาออกมาให้ดูหน่อยครับ”
พนักงานได้ยินดังนั้นก็ยิ้มหน้าบานทันที “ได้เลยค่ะ! รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวฉันหยิบสีต่างกันมาให้ลองสักสองสามตัว”