ช่วงบ่าย
เสิ่นฉิงไม่มีคาบสอน
เธออยู่ที่โรงเรียนเขียนเอกสารประกอบการสอน รอจนถึงเวลาเลิกงานของเยี่ยนเป่ย จึงจะออกไปจดทะเบียนสมรสด้วยกัน
...
พอเวลาใกล้จะถึง เธอก็เดินออกจากโรงเรียน ขับรถไปยังที่ทำงานของเยี่ยนเป่ย
ไม่นานนัก เยี่ยนเป่ยก็เดินออกมา
ขึ้นรถมาแล้ว
เสิ่นฉิงถามขึ้น "พกทะเบียนบ้านมาหรือยัง?"
"พกมาแล้ว!"
"ดี เราไปกันเถอะ!"
มาถึงสำนักงานเขต
พวกเขาหาเคาน์เตอร์จดทะเบียนสมรสเจอ
คนไม่ค่อยมาก ข้างหน้ามีเพียงคู่รักคู่เดียว
ไม่นานก็ถึงคิวของพวกเขา
ทั้งคู่นั่งลง ต่างยื่นทะเบียนบ้านให้เจ้าหน้าที่
เจ้าหน้าที่ตรวจสอบข้อมูลส่วนตัวและเอกสารที่เกี่ยวข้อง ครบถ้วนถูกต้องแล้ว ก็ยื่นแบบฟอร์มขอจดทะเบียนสมรสให้พวกเขา
เสิ่นฉิงกับเยี่ยนเป่ยช่วยกันกรอกแบบฟอร์มเสร็จเรียบร้อย แล้วส่งให้เจ้าหน้าที่พร้อมกัน
ไม่กี่นาทีต่อมา เจ้าหน้าที่ก็ยื่นสมุดเล่มเล็กสีแดงสองเล่มให้เสิ่นฉิงและเยี่ยนเป่ยคนละเล่ม
เสิ่นฉิงรับสมุดมาแล้วกล่าวขอบคุณ
จากนั้นทั้งคู่ก็เดินออกไปด้วยกัน
ที่หน้าประตู เสิ่นฉิงหยุดฝีเท้า ถอนหายใจยาว "ในที่สุดก็ไม่ต้องเผชิญหน้ากับการเร่งรัดให้แต่งงานของพ่อแม่ซะที ถือว่าได้จัดการเรื่องใหญ่ในชีวิตเรียบร้อยแล้ว"
แต่เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า จะแต่งงานแบบสายฟ้าแลบกับผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกันได้แค่สองวัน เรื่องน่าอัปยศขนาดนี้ ถึงฝันเธอก็ไม่เห็น
แล้วเธอก็หันไปทางเยี่ยนเป่ย "เธอไม่มีครอบครัวแล้ว ต่อให้แต่งงานก็ไม่มีใครรู้"
เยี่ยนเป่ยพยักหน้า "ไม่ต้องมีใครรู้ ฉันรู้เองก็พอแล้ว"
"การแต่งงานตามสัญญาของเรา เป็นแบบครึ่งปีดีไหม? ถ้าครึ่งปีผ่านไป ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่มีความรู้สึกให้อีกฝ่าย ก็สามารถขอหย่าได้!" เสิ่นฉิงพูด