"ฉินเฟิง ตอนนี้ว่างแล้วหรือไง ในที่สุดก็ลุกจากเตียงได้แล้วสินะ!" เสิ่นฉิงพูดประชดประชัน
"เสิ่นฉิง ฉันโทรหาคุณก็แค่อยากจะบอกว่า อย่ามาตามตื๊อฉันอีกเลย คนที่ฉันรักตอนนี้คือหลี่จิ้งหนาน ไม่ใช่คุณ! อย่ามาคิดฟุ้งซ่านกับฉันอีกเลย"
เสิ่นฉิงหัวเราะเย็น "หึ ขอบคุณที่เตือนนะ ถ้าเธอไม่พูดฉันก็ไม่รู้ว่าเธอไม่รักฉันแล้ว"
"เธอควรจะรู้ไว้! ระหว่างเราไม่มีทางเป็นไปได้!"
"ไปให้พ้น—"
เสิ่นฉิงพ่นคำเดียวออกมาแล้ววางสายทันที
เธอที่กำลังตั้งใจเขียนสื่อการสอนอยู่ ถูกโทรศัพท์ของฉินเฟิงทำลายอารมณ์จนหมด
เสิ่นฉิงทิ้งตัวลงบนโต๊ะทันที
รำคาญจริง—รำคาญจริง ๆ เลย!
เสิ่นฉิงพึมพำอยู่ในปาก
ทุกวันยังต้องเผชิญหน้ากับการเร่งเร้าให้แต่งงานของพ่อแม่ เพิ่งผ่านการเลิกรามาได้ไม่นาน จะให้หาคนรักใหม่ในเวลาอันสั้น มันไม่ง่ายไปกว่าการปีนขึ้นฟ้าหรอกหรือ?
ถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็สารภาพกับพ่อแม่เรื่องฉินเฟิงนอกใจไปเลยดีไหม!
ไม่ได้ ๆ! เรื่องน่าเกลียดแบบนี้จะให้พ่อแม่รู้ได้อย่างไร! ต่อให้พวกท่านรู้ ก็คงรู้สึกเจ็บปวดใจแทนลูกสาว
ข้าแต่สรวงสวรรค์ ถ้าอยากมีแฟนที่ตกลงมาจากฟ้าก็จัง
ทันใดนั้น!
เสิ่นฉิงนึกถึงเยี่ยนเป่ย!
เยี่ยนเป่ย?
หน้าก็หล่อเหลาอยู่นะ แต่ฐานะต้นกำเนิดยังเป็นปริศนา
แต่ในจังหวะคอขาดบาดตายแบบนี้ ก็เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการเป็นแฟนแล้ว
ถึงแม้เธอจะเคยบอกให้เขาแสดงเป็นแฟนของเธอก็ตาม แต่ถ้าวันไหนเขาเกิดไม่อยากแสดงขึ้นมา เธอจะไปหาคนที่ไหนมาแทนละ ยังไม่ดีกว่าถ้าจะทำให้เขาเป็นแฟนจริง ๆ เลย!