ตัวแทนหรือ?
จิ่วจิ่วหรี่ตาพินิจคุณหนูโจวตรงหน้า
แซ่โจวหรือ?
จิ่วจิ่วจับจ้องใบหน้านางอย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง ในใจเริ่มคาดเดาบางอย่างได้ราง ๆ
“เจ้าเป็นคนของจวนติ้งหย่วนโหวหรือ?” จิ่วจิ่วถามพลางหรี่ตา
คุณหนูโจวจ้องนางด้วยแววตาอำมหิต เอ่ยว่า “รู้อยู่แก่ใจยังจะถามอีกหรือ เจ้ากล้าลงมือกับคุณหนูอย่างข้า ไท่จื่อเตี้ยนเซี่ยไม่มีทางละเว้นเจ้า!”
“รอถูกไท่จื่อเตี้ยนเซี่ยถลกหนังถอนเอ็น ตายอย่างอนาถเถิด!”
ภาพที่คุณหนูโจวจินตนาการไว้ว่าจิ่วจิ่วจะหวาดกลัวจนขาอ่อน คุกเข่าขอความเมตตา มิได้เกิดขึ้น
กลับกัน เมื่อฟังนางพูดจบ จิ่วจิ่วก็หัวเราะจนกุมท้อง “ฮ่า ฮ่า ๆ ๆ... ข้ากลัวเหลือเกิน! ตกใจแทบตายแล้ว”
“เจ้า... เจ้ากล้าหัวเราะเยาะข้าหรือ? ข้าจะฆ่าเจ้า!”
คุณหนูโจวกระทืบเท้าด้วยความโกรธ ตวาดเสียงดังว่า “ฆ่านางเสีย ข้าสั่งให้พวกเจ้าฆ่านาง!”
“เจ้าจะฆ่าผู้ใด?”
ขณะที่คุณหนูโจวโกรธจนกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง เสียงเย็นเยียบดุจน้ำแข็งพลันดังขึ้น
เสียงนี้คือ...
สีหน้าคุณหนูโจวแปรเปลี่ยนฉับพลัน แววขุ่นเคืองวูบหนึ่งพาดผ่านดวงตา
จากนั้นนางก็เปลี่ยนสีหน้าเร็วยิ่งกว่าพลิกหน้าหนังสือ แปรเปลี่ยนเป็นอีกท่าทีหนึ่ง
“ท่านอาไท่จื่อ ฮือ ๆ ๆ... ในที่สุดท่านก็มา หากท่านยังไม่มา ยาหย่าก็คงถูกกลั่นแกล้งจนตายแล้ว ฮือ ๆ ๆ...”
นางร่ำไห้อย่างน่าสงสาร ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ
ราวกับถูกกระทำอย่างแสนสาหัส
หากมิได้เห็นกับตา เซียวจิ่วเยวียนคงไม่เชื่อว่าเด็กหญิงวัยเจ็ดขวบจะมีฝีมือการแสดงและเล่ห์เหลี่ยมถึงเพียงนี้